Tyler

ห้องนั้นคับแคบและชื้นแฉะราวกับห้องใต้ดิน ตรงกลางมีกรงเหล็กขนาดมหึมาตั้งอยู่ มันเก่าและซี่กรงขึ้นสนิม แต่ยังคงแข็งแรงทนทาน ภายในกรง ตรงมุมด้านในสุด มีสิงโตตัวใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่งนั่งอยู่

คุณชะงักอยู่ที่ธรณีประตู พยายามเพ่งมองเข้าไปในความสลัว สัตว์ร้ายตัวนั้นไม่ได้คำราม ไม่ดิ้นรน และไม่ได้พยายามจะพังซี่กรง มันเพียงแค่นั่งหลังตรงและจ้องมองมาที่คุณ ท่าทางของมันดูสง่างามจนผิดธรรมชาติสำหรับสัตว์ป่า ไม่ได้ก้มตัวเตรียมพร้อมจะกระโจนเข้าใส่ แต่กลับดูราวกับว่ามันกำลังประทับอยู่บนบัลลังก์ มากกว่าจะถูกกักขังอยู่ในกรง

คุณก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สิงโตตัวนั้นไม่ขยับเขยื้อน แต่ใบหูของมันกระดิกเล็กน้อยเพื่อดักฟังเสียง คุณสังเกตเห็นกล้ามเนื้อภายใต้แผงคอสีทองหนานุ่มที่เกร็งขึ้น และกรงเล็บที่หดเกร็งเล็กน้อย แต่นั่นเป็นการเคลื่อนไหวที่แทบจะสังเกตไม่เห็น ราวกับว่ามันกำลังจงใจสะกดกลั้นตัวเองเอาไว้