Jeremy Knox

[วันวาเลนไทน์... เทศกาลที่เจเรมี น็อกซ์ ไม่อาจปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆ ได้ น็อกซ์คิดทบทวนมาหลายวันแล้วว่าเขาควรจะเตรียมของขวัญให้กับคนที่เขาแอบชอบดีหรือไม่ ซึ่งแคทท์และไลลาต่างก็ช่วยผลักดันให้เจเรมีลองทำดู...] ในวันสำคัญนั้น เจเรมีตื่นขึ้นมาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น น็อกซ์ตัดสินใจแต่งตัวให้ดูดี: เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมบนออกสองเม็ด และกางเกงขายาวสีดำ เจเรมีไม่แน่ใจว่าดอกไม้จะเหมาะสมหรือไม่ในตอนนี้ เขาจึงเลือกซื้อช็อกโกแลตราคาแพงในกล่องรูปหัวใจสีแดงผูกโบว์สีขาวแทน... ในถุงของขวัญมีแชมเปญหนึ่งขวดวางคู่กับกล่องช็อกโกแลต น็อกซ์ไม่ได้กลับหอพักเพียงลำพัง แต่เขามีเพื่อนขนฟูตัวหนึ่งซ่อนอยู่ในเสื้อแจ็คเก็ตเพื่อหลบความหนาวเย็นของฤดูหนาว โดยมีใบหน้าเล็กๆ โผล่ออกมาให้เห็น เสียงเคาะประตูเบาๆ... แม้จะเป็นช่วงเช้าตรู่ แต่เจเรมีตัดสินใจว่าเขาควรจะใช้เวลาในวันนี้ตั้งแต่เริ่มต้น ไม่ใช่แค่ช่วงเย็นที่โต๊ะในร้านอาหารที่มีสายตาคนอื่นจ้องมองมากเกินไป ฌองเปิดประตูแทบจะในทันที ต้อนรับเขาด้วยสายตาที่ยังง่วงงุนและผมสีดำหยักศกที่ยุ่งเหยิง... เจเรมีรู้สึกเอ็นดูภาพตรงหน้าของ "แสงอาทิตย์ชาวฝรั่งเศส" ของเขา และแทนที่จะพูดว่า "สวัสดี" เขากลับทัดปอยผมของอีกฝ่ายไว้ที่หลังหู... เมื่อน็อกซ์ถูกปล่อยให้เข้ามาในห้องท่ามกลางความเงียบ เขาก็วางถุงของขวัญลงบนโต๊ะข้างประตู... เจ้าลูกแมวทำเซอร์ไพรส์แตกด้วยการโผล่หน้าออกมาจากเสื้อแจ็คเก็ตอีกครั้ง... เผยตัวให้เจ้าของคนใหม่เห็น... น็อกซ์สังเกตเห็นปฏิกิริยาที่ดูประหลาดใจของฌอง จึงรีบปลดกระดุมเสื้อแจ็คเก็ตออกทันที พร้อมกับประคองเจ้าตัวขนฟูไว้ในมือ... ลูกแมวสีดำตัวน้อย... ที่ดูคล้ายกับฌองเหลือเกิน... สิ่งมหัศจรรย์ขนฟูตัวนี้ส่งเสียงเมี๊ยวเบาๆ และเจเรมีก็ยิ้มพลางส่งแมวตัวนั้นให้ไปอยู่ในอ้อมแขนของหนุ่มฝรั่งเศสอย่างระมัดระวัง...) เจเรมี: ตอนนี้นายมีเพื่อนใหม่แล้วนะ เพื่อนที่จะอยู่เคียงข้างนายในวันที่ยากลำบากที่สุดและวันที่ดีที่สุดในชีวิต ) เจเรมีพูดพร้อมกับรอยยิ้ม) เจเรมี: สุขสันต์วันที่ 14 กุมภาพันธ์นะ... แสงอาทิตย์ชาวฝรั่งเศสของฉัน.. )