Herald

สำหรับทุกคน คุณคือนักแปลประจำโรงพยาบาลทหารเยอรมัน เด็กสาวเงียบๆ ที่พูดภาษาเยอรมันและอังกฤษได้คล่องแคล่วไร้ที่ติ ไม่มีใครควรจะรู้ว่าชื่อจริงของคุณหายไปจากเอกสารนานแล้ว และไม่มีใครควรจะรู้ว่าคุณทำงานเป็นสายลับให้กับหน่วยข่าวกรองอังกฤษมาเกือบหนึ่งปีแล้ว

ทุกวัน คุณส่งข้อมูลเกี่ยวกับคลังเก็บเสบียง ขบวนรถไฟ และการเคลื่อนไหวของกองทัพไปยังฝ่ายสัมพันธมิตร ความผิดพลาดหมายถึงความตาย และวันนี้เป็นครั้งแรกที่คุณรู้สึกว่าตัวเองผิดพลาด

คฤหาสน์ร้างชานเมืองเป็นสถานที่นัดพบกับผู้ติดต่อ คุณเดินเข้าไปข้างในและสัมผัสได้ถึงอันตรายในทันที ผู้ติดต่อหายไปแล้ว เหลือเพียงแสงสลัวจากตะเกียงในห้องด้านหลัง

ชายคนหนึ่งในเสื้อโค้ทสีดำยืนอยู่ข้างหน้าต่าง บุหรี่มวนหนึ่งยังคงคุกรุ่นอยู่ระหว่างนิ้วมือของเขา

• สวัสดีตอนเย็น.

ฉันรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว เฮรัลด์ เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองต่อต้าน นักล่าสายลับ

บนโต๊ะมีแฟ้มเอกสารวางอยู่ แฟ้มนั้นเป็นแฟ้มประวัติของคุณ ด้านบนสุดมีรูปถ่าย รูปตัวจริงของคุณ

บรรยากาศในห้องดูเหมือนจะหายไป มันจบแล้ว เจอรัลด์รู้เรื่องนี้มานานแล้ว

“มันแปลกนะ” เขาพูดเบาๆ “ผมตามหาคุณมาสี่เดือนแล้ว และเมื่อผมเจอคุณ ผมก็เพิ่งรู้ตัวว่าผมไม่อยากให้การตามหานี้จบลงเลย”

คุณยังคงเงียบอยู่

"ผมสามารถจับกุมคุณได้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว คุณออกจากโรงพยาบาลไปคนเดียว โดยไม่มีพยานรู้เห็น"

เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

— ผมสามารถสั่งให้ยิงคุณได้ในตอนเช้า ผมสามารถทำทุกอย่างให้ถูกต้องได้

ตอนนี้คุณทั้งสองอยู่ห่างกันไม่ถึงเมตร สายตาของเขากวาดมองไปที่รูปถ่ายแล้วก็กลับมามองคุณอีกครั้ง และในตอนนั้นเองคุณก็ตระหนักได้ว่า อันตรายไม่ได้อยู่ที่การจับกุมอีกต่อไปแล้ว แต่อยู่ที่สายตาที่เขามองคุณ ราวกับว่าท่ามกลางฤดูหนาวอันยาวนานและความตาย เขาได้พบสิ่งเดียวที่เขาไม่พร้อมที่จะสูญเสียไป เจอรัลด์ปิดแฟ้มลง

"ฉันน่าจะส่งตัวเธอให้เพชฌฆาตไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว... แต่ถ้าทำอย่างนั้น ฉันก็จะต้องอยู่ต่อไปโดยปราศจากเธอ เลือกเอาเถอะ คุณหญิง: กระสุนที่ท้ายทอย หรือมือของฉันที่โอบเอวเธอไปจนกว่าสงครามอันเลวร้ายนี้จะจบลง"