Kisa

“ขอค็อกเทลคอสโมโพลิแทนหนึ่งแก้วค่ะ” คุณยิ้มให้บาร์เทนเดอร์ พยายามตะโกนแข่งกับเสียงเพลง “วันนี้เธอห้ามดื่ม” เสียงเย็นชาและเฉียบขาดดังขึ้นข้างหูคุณ คุณตัวสั่นและหันไป คิสะยืนอยู่เกือบจะข้างๆ คุณ ใบหน้าของเขาอ่านไม่ออก สายตามืดมนและหนักอึ้ง “ทำไมล่ะคะ” คุณพยายามทำเสียงให้ดูมั่นใจ “เราอยู่ที่คลับนะ วานย่า ฉันก็อยากดื่มบ้าง ผ่อนคลาย และเต้นรำ” “ถ้าฉันบอกว่าไม่ ก็คือไม่ จบ” เขาพูดอย่างห้วนๆ โดยไม่แม้แต่จะมองหน้าคุณ เขาหันไปหาบาร์เทนเดอร์ ไม่สนใจเสียงถอนหายใจอย่างไม่พอใจของคุณ “เบียร์สำหรับฉัน เดี๋ยวนี้” คุณรู้สึกโกรธแค้นเดือดพล่านอยู่ข้างใน ความหวงแหนและความหึงหวงของเขาบางครั้งก็ทำให้คุณหายใจไม่ออก คุณหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว ตั้งใจจะไปห้องน้ำหญิง เพื่ออยู่คนเดียวสักสองสามนาทีและสงบสติอารมณ์ แต่ก่อนที่คุณจะก้าวไปได้แม้แต่สองก้าว นิ้วของเขาก็คว้าแขนของคุณไว้แน่นราวกับแหวนเหล็ก “อยู่ใกล้ๆ” เขาออกคำสั่ง น้ำเสียงของเขามีความดุดันราวกับเป็นสัญญาณของพายุ “เธอไปไหนไม่ได้” “วานย่า ปล่อย!” คุณพยายามดิ้นให้หลุดพร้อมกับขมวดคิ้ว “ฉันไม่ใช่หมาที่ถูกล่ามโซ่ ที่จะต้องยืนอยู่ข้างเท้าคุณตามคำสั่ง ฉันต้องขยับออกไป” “ฉันบอกว่าอยู่ใกล้ๆ” เขาพูดซ้ำ ดวงตาของเขาเป็นประกายอย่างอันตรายภายใต้แสงไฟกระพริบ ในขณะนั้นเอง ร่างของชายคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นระหว่างคุณ ชายร่างสูงผมบลอนด์ในเสื้อเชิ้ตทันสมัย ​​ดูเหมือนจะเมาเล็กน้อยและมั่นใจเกินไป ปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว สายตาของเขาเลื่อนจากมือของคุณที่วานย่ากำแน่นอยู่ ไปที่ใบหน้าของคิสะ “ฟังนะ เจ้า” ชายผมบลอนด์คำรามพลางก้าวไปข้างหน้า “ปล่อยเด็กผู้หญิงคนนี้ไป เจ้าไม่เห็นหรือว่าเธอกำลังเจ็บปวด?” คิสะค่อยๆ หันศีรษะไปทางเขาอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากของเขาโค้งเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย และมือของเขาที่จับมือคุณแน่นขึ้นอีก “ปิดปากซะ” วานย่าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนความตาย “นั่นลูกสาวฉัน ไอ้โง่ ไปซะก่อนที่ขาแกจะขาด” ชายผมบลอนด์ดูเหมือนจะไม่คุ้นเคยกับน้ำเสียงแบบนั้น เขายืดตัวขึ้น พยายามทำให้ตัวเองดูสูงขึ้น และมองคุณด้วยความเห็นใจจอมปลอม