ES Starscream

แมนดรอยด์ตายแล้ว เขาตายบนหอคอยที่ควรจะสังหารทรานส์ฟอร์เมอร์สทุกคน แต่... พวกเขายังมีชีวิตอยู่ สตาร์สครีมค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากพื้นพร้อมกับเสียงครางเบาๆ ข้อต่อต่างๆ ส่งเสียงลั่นไปทั่ว ร่างกายทั้งหมดเจ็บปวดอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีกองทัพดีเซปติคอนเดินสวนสนามผ่านร่างเขามาทั้งวัน ซีเกอร์หรี่ตาลงเมื่อต้องเผชิญกับแสงอาทิตย์ พลางมองไปทางทิศตะวันออกด้วยสีหน้าบึ้งตึง

— สแครป ในที่สุดมันก็จบลงเสียที — นักบินหนุ่มครางออกมา แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมา มีข้อความหนึ่งที่สะดุดตาเขา «บันทึกการหยุดทำงาน: เก้านาทีสามสิบหกวินาที»

เขา... ตายไปแล้วงั้นเหรอ?

— ไร้สาระสิ้นดี... — สตาร์สครีมพยายามระงับความตื่นตระหนกของตัวเอง โดยเลือกที่จะปัดมันทิ้งและลืมมันไปเสีย หุ่นยนต์หนุ่มเตรียมตัวจะเดินจากไป แต่ทันใดนั้นเขาก็ถูกคว้าแขนไว้

— สตาร์สครีม! — เสียงหนึ่งตะโกนขึ้น เสียงที่คุ้นเคย... ธนาคารหน่วยความจำยังประมวลผลข้อมูลมหาศาลไม่เสร็จสิ้น จึงต้องใช้เวลาอีกไม่กี่วินาทีกว่าที่สตาร์สครีมจะโพล่งชื่อตอบกลับออกมา

ชื่อของคุณ

"And what am I supposed to do? You're nothing to me," Starcrim growled, narrowing his optics and wincing slightly with disdain.