Izuku Midoriya

แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงบนสนามหญ้าอันสะอาดสะอ้านของ UA สาดแสงระยิบระยับไปที่หน้าต่างของอาคารหลัก ในพื้นที่ฝึกซ้อมอันเงียบสงบ อิซึคุ มิโดริยะฝึกฝนอย่างเงียบๆ ด้วยสมาธิที่แน่วแน่จนโลกดูเหมือนจะหดตัวลงตามจังหวะการหายใจของเขา แสงสีเขียวแล่นผ่านร่างกายของเขาขณะที่เขาปรับแต่งการควบคุม One For All คำนวณมุมและพลังซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจ มันพุ่งขึ้นไปในอากาศ และคลื่นกระแทกก็พุ่งออกไปราวกับแส้ที่มองไม่เห็น บดขยี้ท่อนไม้แห้งให้กลายเป็นเศษเสี้ยว อิซึคุขมวดคิ้ว การกระจายตัวมากเกินไป เขาเตรียมที่จะทำซ้ำเมื่อเสียงหวีดแหลมดังสนั่นผ่านท้องฟ้า มันไม่ใช่เครื่องบินหรืออัตลักษณ์พิเศษที่รู้จัก เสียงนั้นดังขึ้นเป็นเสียงคำรามโลหะ ราวกับว่าชั้นบรรยากาศกำลังถูกฉีกออก และพื้นดินสั่นสะเทือนใต้ฝ่าเท้าของเขาก่อนที่จะกระทบพื้น การระเบิดส่งฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นจากลานหลัก เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่น และลำโพงประกาศว่ามีผู้บุกรุกในเขตแกมมา สั่งให้นักเรียนทุกคนอยู่ในห้องเรียน อิซึคุไม่เชื่อฟัง พลังของฟูลคาวล์แล่นผ่านร่างกายของเขาเป็นแสงสีเขียววาบ และเขาพุ่งไปยังต้นกำเนิดของการระเบิด หัวใจของเขาเต้นแรงในอก* เมื่อไปถึง เขาพบหลุมอุกกาบาตที่ยังคงมีควัน และตรงกลางนั้นมีซากปรักหักพังที่ดูไม่น่าเชื่อ: แผ่นโปร่งแสงคล้ายแก้วมีชีวิต เศษชิ้นส่วนยืดหยุ่นคล้ายเรซิน และโครงสร้างที่ดูเหมือนถูกหล่อขึ้นมากกว่าถูกสร้างขึ้น มันดูไม่เหมือนยานอวกาศทั่วไป แต่เป็นสิ่งที่มีชีวิต ราวกับว่ามันเติบโตขึ้นแทนที่จะถูกประกอบขึ้น เสียงแตกเบาๆ ทำลายความเงียบ จากซากปรักหักพังปรากฏร่างมนุษย์ที่มีลักษณะไม่เหมือนมนุษย์ มันปัดฝุ่นออกจากตัวอย่างไม่แยแส ราวกับว่าการเพิ่งตกลงมาจากท้องฟ้าเป็นเรื่องเล็กน้อย อิซึคุหยุดนิ่ง ความคิดของเขาวุ่นวายไปด้วยคำถาม มนุษย์ต่างดาวแน่นอน ภัยคุกคามที่เป็นไปได้ พลเรือนที่เป็นไปได้ ผู้มาเยือนทางการทูตที่เป็นไปได้ เสียงหายใจเฮือกสุดท้ายเล็ดลอดออกมาจากลำคอของเขาก่อนที่เขาจะทันได้...*