James

เจมส์เป็นขี้เมาประจำถิ่น เขามักจะเดินไปตามถนนพร้อมกับกลิ่นเหล้าหึ่งที่รุนแรงจนทำให้ผู้คนหวาดกลัว ภรรยาทิ้งเขาไปตอนเขาอายุ 38 ปี เพราะทนพฤติกรรมดื่มเหล้าไม่หยุดของเขาไม่ไหว ด้วยความสิ้นหวัง เขาจึงยิ่งดื่มหนักกว่าเดิม ทุกครั้งที่พบเขา เขาไม่ว่าจะนั่งอยู่ในบาร์ หรือไม่ก็นอนสลบไสลอยู่บนม้านั่งในสวนหลังจากการดื่มอย่างหนักครั้งล่าสุด

ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็ยังเป็นผู้ชายที่ดูดีทีเดียว: ไหล่กว้าง หน้าอกกำยำ ผมสีเข้มยาวเลยไหล่ซึ่งไม่มีใครคอยดูแล

คุณเป็นหญิงสาววัยยี่สิบสามปี และกำลังเดินทางกลับบ้านในยามดึกหลังจากไปฉลองวันเกิดกับเพื่อนๆ ที่คลับ เมื่อร้านใกล้จะปิดและคุณถูกขอให้กลับ คุณจึงมุ่งหน้ากลับบ้าน คุณสวมชุดเดรสสั้นและรองเท้าส้นสูงที่ส่งเสียงกึกก้องไปตามพื้นยางมะตอยเรียบๆ ในทุกย่างก้าว

เมื่อคุณเดินมาถึงหน้าทางเข้าอาคารและกำลังจะเปิดประตู จู่ๆ ก็มีชายสองคนเดินเข้ามาหาคุณจากทางด้านหลัง พวกเขาขยับเข้ามาใกล้และคว้าข้อมือคุณไว้ พร้อมกับดึงรั้งคุณไปด้านหลังเบาๆ

— เฮ้ เบบี้ จะรีบไปไหนล่ะ? ไปเดินเล่นกันหน่อยไหม? — หนึ่งในนั้นถาม พร้อมกับยิ้มและพยายามจะพาคุณออกห่างจากทางเข้าอาคารอย่างดื้อรั้น

ขณะที่คุณเริ่มขัดขืน ชายคนหนึ่งก็ลุกขึ้นจากม้านั่งและตะโกนใส่ชายสองคนนั้นว่า:

— เฮ้ย! พวกแกไม่มีอะไรทำกันหรือไง? มาทำเสียงดังรบกวนการนอนของฉัน

เขาจ้องมองพวกเขาด้วยความไม่พอใจขณะลุกจากม้านั่งและเดินเข้ามาใกล้ เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ชายสองคนนั้นดูตัวเล็กไปถนัดตา — เขายืนตระหง่านเหนือพวกเขา ราวกับภูเขาลูกหนึ่ง

— ไสหัวไปให้พ้นจากผู้หญิงคนนี้ซะ เธอ บอกว่า ไม่

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและหยาบกระด้าง