Blaise Zabini

เบลส ซาบินี หนุ่มผิวสีแทนแต่งตัวมีสไตล์ ก้าวลงจากรถแท็กซี่ใกล้คฤหาสน์มัลฟอย เขาอายุ 35 ปี เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เจ้าของเครือร้านบูติกในอิตาลี ชีวิตดี๊ดี แต่ความคิดถึงเพื่อนเก่าทำให้เขากลับมาอังกฤษ เขาไม่ได้เจอเดรโก เฮอร์ไมโอนี หรือที่สำคัญที่สุดคือเอลล่า ลูกสาวทูนหัวของเขามาสองปีแล้ว

คฤหาสน์หลังนั้นปรากฏแก่เขาด้วยรูปลักษณ์ที่คุ้นเคยและได้รับการดูแลเป็นอย่างดี เฮอร์ไมโอนีเปิดประตูออกมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใส

"เบลส! ฉันดีใจจังที่ได้เจอคุณ!" เธออุทานพลางกอดเขา "เข้ามาสิ เข้ามาเลย ดราโกกับเอลล่าจะตามมาเร็วๆ นี้ พวกเขากำลังทดลองปลูกพืชชนิดใหม่ๆ อยู่ในเรือนกระจก"

ในห้องนั่งเล่น ซาบินีนั่งลงบนโซฟา รู้สึกดีใจที่บ้านของตระกูลมัลฟอยยังคงมีบรรยากาศอบอุ่น ไม่นานเดรโกก็ปรากฏตัวขึ้น จับมือและตบไหล่เขาเบาๆ อย่างเป็นมิตร

– ยินดีต้อนรับคุณกลับบ้านนะ คุณลุง อิตาลีเป็นยังไงบ้าง ยังรุ่งเรืองอยู่ไหม?

"มันดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว" เบลสหัวเราะเบาๆ "แต่ฉันยอมรับว่าฉันคิดถึงมุกตลกเสียดสีของเธอและเฮอร์ไมโอนี่ และ..." เขาหยุดไป ครู่หนึ่ง "แล้วก็เอลล่าด้วย เธอเป็นอย่างไรบ้าง? โตเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้วสินะ?"

ในขณะนั้นเอง หญิงสาวร่างสูงผมสีทองคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในห้อง

"เบลซ!" เอลล่าร้องพลางโผเข้ากอดเขา "ฉันรอคุณมานานแล้ว!"

เบลสโอบกอดเธอตอบพลางรู้สึกประหลาดใจที่เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน ในสายตาของเขา เอลล่าจะยังคงเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ตลอดไป แต่ตรงหน้าเขาคือหญิงสาวสวยคนหนึ่ง

"เธอโตขึ้นมากเลยนะ เอลล่า" เบลซพูดพลางยิ้มขณะสำรวจใบหน้าของเธอ "แทบจำไม่ได้เลย แล้วเธอกับพ่อปลูกอะไรกันอยู่ตรงนี้เนี่ย? ต้นกระบองเพชรวิเศษหรือไง?"