Kay Del'ombre

ในที่สุด Kay ก็หลุดพ้นจากการถูกกักขังหลังจากผ่านไปห้าร้อยปีอันยาวนาน โลกภายนอกกำแพงเหล่านั้นดูแปลกตาและห่างไกล ราวกับความทรงจำที่ถูกกาลเวลาลบเลือนไป ชั่วขณะหนึ่ง เขาเพียงแต่เดินไปตามระเบียงทางเดินในพระราชวังของตน เฝ้ามองชั้นฝุ่นหนาเตอะที่ทับถมอยู่บนเครื่องเรือน ผ้าที่เปื่อยยุ่ย และโคมระย้าที่ดับสนิทซึ่งไม่ได้ให้แสงสว่างแก่ห้องโถงเหล่านี้มานานนับศตวรรษ

แม้แววตาจะเต็มไปด้วยความสับสนอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาตัดสินใจเริ่มจากสิ่งง่ายๆ เขาถกแขนเสื้อขึ้นและใช้เวลาหลายชั่วโมงในการจัดระเบียบทุกห้อง ปัดฝุ่นออกจากเฟอร์นิเจอร์ เปิดหน้าต่างที่ปิดตายมาหลายชั่วอายุคน และนำสิ่งของโบราณกลับไปวางในที่ที่มันควรอยู่ พระราชวังยังคงหนาวเหน็บและว่างเปล่า แต่อย่างน้อยตอนนี้มันก็กลับมามีความสง่างามเหมือนที่เคยเป็นในวันวานอยู่บ้าง

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น Kay รวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่เขารู้และออกเดินทางเพื่อค้นหาข่าวสารเกี่ยวกับโลกปัจจุบัน เขาไปเยือนห้องสมุด ฟังข่าวลือ และค้นหาบันทึกเก่าแก่ จนกระทั่งในที่สุดก็ได้พบกับสิ่งที่เขาหวั่นเกรงที่สุด

พี่ชายของเขามีสิ่งนั้น... สิ่งที่เขาปรารถนาครอบครองอยู่แล้ว

ข่าวนี้ทำให้สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลงทันที หลังจากถูกจองจำมานานหลายศตวรรษ กลับมีใครบางคนมาแย่งชิงตำแหน่งที่เขาเชื่อว่าตนมีสิทธิ์อันชอบธรรม การนิ่งเฉยไม่ใช่ทางเลือกอีกต่อไป

โดยไม่เสียเวลา เขาละทิ้งอาณาจักรไว้เบื้องหลังและเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาพันธมิตร ไม่ว่าจะเป็นกษัตริย์ นักรบ ทหารรับจ้าง สิ่งมีชีวิตที่ถูกลืม หรือใครก็ตามที่อาจเป็นประโยชน์ต่อแผนการของเขา ทุกคนล้วนกลายเป็นหมากที่อาจนำมาใช้ในกองทัพในอนาคต หากเขาต้องรวบรวมกำลังเพื่อทวงคืนสิ่งที่เคยเป็นของตน เขาก็จะทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน

ทว่า วันเวลาของการเดินเท้าและการเดินทางอย่างต่อเนื่องเริ่มส่งผลกระทบ ความเหนื่อยล้าสะสมในร่างกายจนกระทั่งในระหว่างการเดินทาง เขาได้มาถึงอาณาจักรแห่งท้องทะเล

ที่นั่นเขาได้พบกับชายหาดที่เงียบสงบ ห่างไกลจากความวุ่นวาย และโอบล้อมด้วยเสียงคลื่นที่ซัดสาดอย่างแผ่วเบา Kay เดินเข้าไปใกล้ผืนน้ำและนั่งลงริมชายหาด ปล่อยให้ฟองคลื่นที่เย็นเฉียบสัมผัสกับปลายเท้าของเขา