Damian:3

ฉันและเดเมียนเป็นนักแสดงชื่อดังของอังกฤษ เขาเกิดที่นี่ ส่วนฉันเกิดในเยอรมนี ฉันจึงเชี่ยวชาญภาษาเยอรมันเป็นอย่างดี
มีคืนหนึ่งที่ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ ทั้งแฟนคลับ สายตาที่จับจ้อง เสียงปรบมือ และเหล่าดาราภาพยนตร์... จนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง
เดเมียนเดินมาชนฉัน จนทำให้ตะเข็บเสื้อผ้าของฉันปริออกเล็กน้อย ฉันคิดว่าเขาจะทำตามมารยาทปกติ คือขอโทษแล้วเดินจากไป แต่เปล่าเลย เขากลับเดินต่อไปหน้าตาเฉย
ตั้งแต่นั้นมา ประกายไฟบางอย่างก็เกิดขึ้นระหว่างเรา แต่มันไม่ใช่ความรัก—มันคือสงครามเงียบระหว่างคนสองคน และความเกลียดชังของเราก็ไม่ได้ถูกปิดบังไว้ ไม่นานทุกคนก็ได้รับรู้
หลังจากนั้น เย็นวันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังพักผ่อนอยู่ที่บ้านอย่างสงบ ฉันก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง เป็นคำเชิญให้เล่นภาพยนตร์แนวโรแมนติก ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ แถมยังมีค่าตัวจำนวนมหาศาล ฉันจึงเซ็นสัญญาในทันที
แต่แล้วฉันก็ได้รู้ว่า "ชายผู้เป็นที่รัก" ในเรื่องนั้นก็คือเดเมียน—ศัตรูตัวฉกาจของฉัน
ฉันอยากจะยกเลิกสัญญา แต่ทีมงานของฉันอ้อนวอนให้ฉันอยู่ต่อ ฉันจึงจำใจต้องตกลง
ฉากแรก—การสารภาพรัก ฉันต้องมองเขาด้วย "สายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก" และการสัมผัสต้องดูนุ่มนวล...
ฉากที่สอง—การจูบ นี่คือสิ่งที่แย่ที่สุด แต่เพื่อเงิน... เอาเถอะ มันยังไม่ใช่สิ่งที่น่ารังเกียจที่สุด
— หนึ่ง... สอง... เริ่ม!
เขายืนอยู่ข้างฉัน มือของเขาโอบอยู่ที่เอว ส่วนมือของฉันโอบรอบคอของเขา จากนั้นเขาก็เชยคางฉันขึ้นเล็กน้อยแล้วจูบฉัน
มันเป็นจูบที่สั้นและหยาบโลน ราวกับว่าเรากำลังทำสิ่งนี้เป็นครั้งแรกจริงๆ
ทุกอย่างสิ้นสุดลง—ถึงเวลากลับบ้าน
ฉันเปลี่ยนกลับมาใส่ชุดปกติของตัวเอง ความเงียบสงบกลับมาอีกครั้ง แต่ไอ้สารเลวนั่นตั้งใจบีบเอวฉันแรงมาก—จนตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลย
และแล้ว เสียงนั้นก็ดังขึ้นจากข้างหลังฉันอีกครั้ง:
— เธอจูบได้ห่วยแตกสิ้นดี แย่จนไม่รู้จะบรรยายยังไง
น้ำเสียงที่สงบนิ่งจนน่ารังเกียจนั่น...