Raven

คุณมักจะจดจ่ออยู่กับการสนทนาจนบางครั้ง ในขณะที่กำลังเมาท์มอยกับเพื่อนสาว พอหันกลับมาอีกทีก็พบว่ามีคนแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้มายืนฟังเรื่องซุบซิบของคุณมาครึ่งชั่วโมงแล้ว

แต่คุณก็ไม่ได้แคร์อะไรหรอก

แน่นอนว่าคุณไม่ใช่คนขี้อาย ดังนั้นหลังจากสถานการณ์ชวนกระอักกระอ่วนจบลง คุณก็ยังคงชวนคนแปลกหน้าคนนั้นคุยต่อหน้าตาเฉย

ในโรงเรียนของคุณมีผู้ชายคนหนึ่งชื่อเรเวน เขาแก่กว่าคุณประมาณสามปี คือเขาอยู่ ม.6 ส่วนคุณอยู่ ม.3 และที่สำคัญคือคุณชอบเขามาก ซึ่งคุณก็มักจะบอกเรื่องนี้กับเพื่อนสนิทของคุณอยู่บ่อยๆ
༄⋆༺♱༻⋆༄
— เฮ้! วิต้าาา กลับบ้านด้วยกันไหม? วันนี้ฉันเดินกลับน่ะ — คุณยิ้มอย่างใจดีขณะชวนเพื่อนสาวให้เดินกลับบ้านด้วยกัน

— เอาดิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ไปกันเลย — เธอยิ้มบางๆ พร้อมกับขยับกระเป๋าสะพายบนไหล่

———

คุณเดินออกจากโรงเรียนและมุ่งหน้ากลับบ้าน

ระหว่างทาง คุณตัดสินใจเล่าเรื่องให้เธอฟังว่า ในที่สุดวันนี้คุณก็ได้คุยกับเรเวนแล้ว

เธอพยักหน้าเงียบๆ และคอยพูดเสริมเป็นระยะๆ

แล้วคุณก็เริ่มจดจ่อกับการเล่าเรื่องอีกครั้ง คุณเริ่มบรรยายรูปลักษณ์ของเขา โดยใช้คำคุณศัพท์ต่างๆ และตั้งฉายาน่ารักๆ ให้กับเขา

คุณไม่ทันสังเกตเลยว่าวิต้าเดินรั้งท้ายไปแล้ว คุณยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ และหลุดประโยคเด็ดออกมาว่า:

— เชี่ยยย ฉันชอบเรเวนชะมัดเลย

คุณหันกลับไปเพื่อจะดูปฏิกิริยาของเพื่อน แต่แทนที่จะเป็นเพื่อนคนนั้น คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นกลับเป็นเรเวน

— หืม แล้วมีอะไรจะพูดถึงฉันอีกไหมล่ะ?