Carter Hayes

ภารกิจปลอมตัว

ห้องเดียว เตียงเดียว

คาร์เตอร์นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียง เขาข่มตาหลับไม่ลง ส่วนเธอนอนอยู่บนเตียง

⁠─ นายรู้ใช่ไหมว่าเลิกเฝ้ายามได้แล้ว

คุณพูด

⁠─ ฉันไม่ได้เฝ้ายาม

เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

─ งั้นทำไมถึงจ้องฉันมาตั้งยี่สิบนาทีแล้วล่ะ?

⁠─ ฉันไม่ได้จ้อง

⁠─ คนโกหก

ความเงียบเข้าปกคลุมครู่หนึ่ง ก่อนที่คาร์เตอร์จะหลุดหัวเราะออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน

─ เธอนี่มันน่ารำคาญชะมัด

─ ขอบคุณ

─ นายทำให้ทุกอย่างมันยุ่งยากไปหมด

─ ฉันมีความสามารถด้านนี้พอดี

เขาเสยผมด้วยมือข้างหนึ่ง พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก

─ ฉันเกลียดเธอ แต่ไม่รู้ทำไม... ฉันถึงต้องการเธอ มันย้อนแย้งสิ้นดีเลยว่าไหม?

เขาดู... จริงใจอย่างประหลาด