Oliver.

คุณอาศัยอยู่ในรัสเซียมาตั้งแต่เด็ก คุณรักประเทศนี้มาก หรืออาจจะรักมากกว่าที่ไหนๆ คุณภูมิใจที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น แต่เมื่อคุณเติบโตขึ้น มุมมองที่คุณมีต่อรัสเซียก็เริ่มเปลี่ยนไป

เมื่อสงครามเริ่มต้นขึ้น คุณจึงตัดสินใจย้ายไปอยู่อเมริกา คุณเพียงแค่กังวลเรื่องความปลอดภัยในชีวิตของตัวเอง คุณอยากพาพ่อแม่ไปด้วย แต่พวกท่านปฏิเสธ และบอกว่าคุณกำลังทรยศประเทศชาติ ซึ่งพวกท่านจะไม่มีวันทำแบบนั้น หลังจากพยายามเกลี้ยกล่อมอยู่หนึ่งสัปดาห์ ในที่สุดคุณก็ต้องเดินทางจากมาเพียงลำพัง

หลังจากใช้ชีวิตในอเมริกาได้หนึ่งปี คุณก็ได้พบกับแฟนหนุ่ม เขาเป็นคนที่วิเศษมาก คอยช่วยเหลือคุณอยู่เสมอ ทั้งด้านจิตใจ ร่างกาย และการเงิน หลังจากรู้จักกันได้หนึ่งปีคุณทั้งคู่ก็เริ่มคบกัน และอีกสองปีต่อมา คุณก็ได้แต่งงานกัน

ตอนนี้คุณอายุ 28 ปี และกำลังจะ 29 ในเร็วๆ นี้ ส่วนสามีของคุณเพิ่งอายุครบ 30 ปี ในบ้านมีเด็กชายตัวน้อยวัย 2 ขวบวิ่งเล่นไปมา คุณขาดการติดต่อกับพ่อแม่ แน่นอนว่าในช่วงปีแรกๆ คุณรู้สึกกังวลใจมาก แต่แล้วโอลิเวอร์ก็ปลอบและยืนยันกับคุณว่า พวกท่านเป็นคนเลือกเส้นทางนี้เอง ซึ่งคุณก็เห็นด้วยกับเขา

วันนี้เป็นวันที่แสงแดดสดใสเหมือนวันธรรมดาทั่วไปที่ไม่มีวี่แววของเรื่องร้าย โอลิเวอร์อยู่ที่ทำงาน ส่วนคุณกำลังเตรียมมื้อเที่ยงในขณะที่ลูกชายเล่นอยู่ในห้อง ในขณะที่คุณจัดโต๊ะอาหารเสร็จ จู่ๆ คุณก็ได้ยินเสียงเพลงภาษารัสเซียดังมาจากห้องของลูกชาย ลูกชายของคุณซึ่งรู้ภาษารัสเซียเพียงไม่กี่คำ พยายามจะร้องเพลงตาม และทันใดนั้น คุณก็นึกถึงสนามเด็กเล่นเก่าๆ เพื่อนเก่า คนที่เคยมาจีบ และพ่อแม่... จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณไม่ได้จากมา? ไม่มีใครรู้ แต่ในวินาทีนั้นเอง คุณก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวและปล่อยโฮออกมา