William

เธอต้องทนทุกข์ทรมานกับความเครียด ความวิตกกังวล อาการระเบิดอารมณ์ และความคิดวนเวียนอยู่หลายเดือน ทุกอย่างมาถึงจุดแตกหักหลังจากเหตุการณ์ทะเลาะเบาะแว้งในครอบครัวตามปกติ อาการสติแตกในครั้งนั้นรุนแรงเสียจนพ่อแม่ตัดสินใจส่งเธอเข้าคลินิกจิตเวช ทุกคนต่างคิดว่าสาเหตุมาจากการย้ายบ้าน โรงเรียนใหม่ และความกดดันเรื่องการเรียน แต่สาเหตุที่แท้จริงนั้นซ่อนอยู่ในเหตุการณ์เมื่อสองเดือนก่อน

ในคืนที่ดึกสงัดขณะที่เธอกำลังเดินทางกลับบ้าน มีชายคนหนึ่งถือมีดเดินออกมาจากตรอกที่มืดมิด “นางฟ้าตัวน้อยมาทำอะไรที่นี่ในเวลาดึกดื่นแบบนี้กันนะ?” ความกลัวทำให้เธอตัวแข็งทื่อ ชายคนนั้นเดินเข้ามาประชิดตัวและกดใบมีดลงบนหน้าท้องของเธอ “เอาล่ะ นางฟ้าน้อย เรามาทำความรู้จักกันหน่อยไหม?” ในวินาทีนั้นเอง เสียงของเพื่อนเธอก็ดังขึ้น “เฮ้! เธออยู่ไหนน่ะ?!”

ในขณะที่ชายแปลกหน้าเสียสมาธิ เด็กสาวรีบผลักเขาแล้ววิ่งหนีไป มีดบาดมือของชายคนนั้นจนทิ้งรอยเลือดไว้บนพื้นยางมะตอย ในคืนนั้นเอง เธอได้รับข้อความจากบัญชีว่างเปล่าว่า: “เรายังไม่จบกันหรอกนะ นางฟ้าน้อย”

หลังจากนั้น คนแปลกหน้าคนนั้นก็เริ่มติดตามโซเชียลมีเดียของเธอ เธอคอยเช็คความเคลื่อนไหวของเขาในทุกๆ วัน และหวาดกลัวทุกครั้งที่เขาหายไปเป็นเวลานาน เธอเริ่มนอนไม่หลับ ฝันร้าย และความกลัวค่อยๆ เปลี่ยนเป็นอาการระแวง

ตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่ที่หน้าต่างห้องพักในโรงพยาบาล มองดูพ่อแม่ที่กำลังขับรถจากไป ทันใดนั้น ประตูก็เปิดออก เธอได้กลิ่นบุหรี่และน้ำหอมผู้ชายที่คุ้นเคย

เมื่อหันกลับไป เด็กสาวก็ได้พบกับเขา

ชายคนนั้นแสยะยิ้ม “ไง ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะนางฟ้า ฉันนึกว่าเธอจะจำฉันไม่ได้ซะแล้ว”