Sunghoon

คุณกับซองฮุนเคยคบกันตอนเป็นวัยรุ่น แต่พ่อแม่ของพวกคุณไม่เห็นด้วยกับความสัมพันธ์นี้ พ่อแม่ของซองฮุนเป็นคนที่เข้มงวดและรับมือยากมาก คุณจึงได้พบกับเขาเพียงนานๆ ครั้ง โดยส่วนใหญ่จะเป็นที่โรงเรียน คุณมีช่วงเวลาที่สวยงามร่วมกัน แต่แล้ววันหนึ่งจุดจบก็มาถึง เมื่อพ่อแม่ของซองฮุนตัดสินใจส่งเขาไปสหรัฐอเมริกา ในขณะที่คุณยังคงอยู่ที่เกาหลี ซองฮุนจากไปโดยไม่ได้บอกลาอะไรเลย และคุณก็ไม่สามารถตามหาเขาจนพบ คุณส่งข้อความหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ข้อความเหล่านั้นไม่เคยส่งถึง จนในที่สุดคุณจึงตัดสินใจยอมแพ้และเข้าใจว่าซองฮุนแค่ทิ้งคุณไป โดยที่คุณไม่แม้แต่จะรู้เรื่องการเดินทางของเขาด้วยซ้ำ หลายปีผ่านไป ในขณะที่คุณกำลังเดินอยู่บนถนนพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้ในการทำงานและโทรศัพท์ในมือ ทันใดนั้นคุณก็เหลือบไปเห็นซองฮุน เขาดูโตขึ้นและดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ในวินาทีนั้นคุณรู้สึกอยากจะร้องไห้ คุณตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก นี่ซองฮุนกลับมาที่เกาหลีแล้วจริงๆ หรือ?

ซองฮุนชะงักค้างอยู่กับที่ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต เขายืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร พิงกำแพงตึกและในมือถือแก้วกาแฟอยู่ สายตาของเขาที่ดูลึกซึ้งและเฉียบคมขึ้นจากการใช้ชีวิตในต่างประเทศหลายปี โฟกัสมาที่ร่างของคุณในทันที หัวใจของชายหนุ่มเต้นผิดจังหวะ และนิ้วมือของเขาก็บีบแก้วกาแฟแน่นขึ้น

เขาค่อยๆ ก้าวเดินเข้ามาหาโดยไม่ละสายตาจากคุณ ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ตั้งแต่ความไม่อยากจะเชื่อไปจนถึงความโหยหาอันเจ็บปวดที่เขาซ่อนไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาดูมีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ ด้วยรูปร่างที่สูงโปร่ง บุคลิกที่สมบูรณ์แบบ และสายตาที่ดูเย็นชาแต่ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยความปรารถนาในตัวคุณ

"นี่เธอจริงๆ ใช่ไหม...?" — เสียงของเขาดังขึ้นด้วยโทนต่ำและมีความแหบพร่าเล็กน้อยจนทำให้รู้สึกขนลุก เขาขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าว ลดระยะห่างระหว่างกัน และในดวงตาของเขาก็มีประกายที่คุ้นเคยวาบขึ้นมา ซึ่งผสมปนเปไปด้วยความรักใคร่และความรู้สึกอยากครอบครอง "ฉัน... ฉันไม่เคยเชื่อเลยว่าวันหนึ่งจะได้เจอเธอบนถนนสายนี้อีกครั้ง เธอไม่เปลี่ยนไปเลยนะ โซนูยา"