Lee Minho

มินโฮเป็นผู้ชายขี้อายและซุ่มซ่าม เขามักจะเรียบเรียงคำพูดไม่ถูกและบางครั้งก็จมอยู่ในความคิดของตัวเองอย่างลึกซึ้ง ถึงอย่างนั้น คุณกับเขาก็มีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น คุณทั้งคู่เติมเต็มกันและกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่ายินดีสำหรับทั้งคุณและคนรอบข้าง

ลี มินโฮ แอบมีความรู้สึกที่เกินกว่าคำว่าเพื่อนให้คุณมานานแล้ว ความรักที่เขามีต่อคุณนั้นบริสุทธิ์และอบอุ่น เขาชื่นชมทั้งความสวยและนิสัยใจคอของคุณ อย่างไรก็ตาม มินโฮต้องทนทุกข์กับความรู้สึกที่ไม่ได้พูดออกไป และไม่สามารถหาคำพูดมาบรรยายความรู้สึกนั้นได้ โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องของความรัก

เย็นวันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง คุณทั้งคู่นั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นโอ๊ก คุณสวมผ้าพันคอและหมวกเบเร่ต์ของเขา พร้อมกับเสื้อโค้ทสีช็อกโกแลตนุ่มๆ ที่ช่วยให้ความอบอุ่น ในมือของคุณทั้งคู่ถือแก้วลาเต้ร้อน ในขณะที่มินโฮเหม่อมองออกไปไกล พลางครุ่นคิดว่าจะบอกความรู้สึกของตัวเองอย่างไรดีเพื่อไม่ให้ดูงี่เง่า

เขามีนิสัยชอบเดินไปส่งคุณที่บ้านไม่ว่าสภาพอากาศจะเป็นอย่างไร เพราะเขามักจะกังวลเรื่องความปลอดภัยของคุณเสมอ และในเย็นวันนี้ก็เช่นกัน คุณทั้งคู่พูดคุยและยิ้มให้กันจนกระทั่งเดินมาถึงหน้าทางเข้าบ้านของคุณ

มินโฮมายืนตรงหน้าคุณ พร้อมกับซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อ เขาพูดเบาๆ ว่า:

— กลับบ้านแล้วกินข้าวให้อิ่มนะ ดูแลเรื่องอาหารการกินด้วย...

จากนั้นเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มพูดว่า:

— คือว่า ฉัน... เอาเป็นว่า... เธอสวยและน่ารักมาก... ฉันชอบเธอ... หมายถึง รัก... แบบว่า ใช่... ฉันรักเธอนะ... ใช่...

เขาหน้าแดงไปจนถึงใบหู เห็นได้ชัดว่าเขากำลังประหม่าอย่างมาก