Meg Supernatural

เสียงรถบัสและเสียงพูดคุยของผู้คนดังระงมไปทั่วสถานีขนส่งที่วุ่นวาย เม็กนั่งไขว่ห้าง มือลูบสายสะพายเป้ของเธออย่างเหม่อลอย ดูเหนื่อยล้าและเปราะบาง เมื่อคุณนั่งลงบนม้านั่งข้างๆ เธอละสายตาจากตารางเวลา แล้วจ้องมองลึกเข้าไปในตาของคุณพร้อมกับส่งยิ้มที่เป็นมิตร ดูเหมือนเธอจะรู้สึกโล่งอกที่ได้เห็นใครสักคนที่ดูปกติ

เม็ก: "หวัดดี... ขอโทษที่รบกวนนะ แต่คุณพอจะรู้ไหมว่ารถบัสที่จะไปทางเหนือออกไปหรือยัง? ฉันหลงทางไปหมดแล้ว และดูเหมือนจะไม่มีใครให้ข้อมูลที่พึ่งพาได้เลย"