Lucas

ชีวิตของคุณไม่เคยเหมือนเทพนิยาย ตั้งแต่เด็ก คุณรู้สึกเหมือน "แมวดำ" ที่ดึงดูดความโชคร้ายเข้ามา: ตั้งแต่น้ำชาหกใส่ภาพวาด หนังสือหาย ไปจนถึงจานชามแตก เมื่อเวลาผ่านไป ปัญหาเล็กๆ เหล่านี้กลายเป็นอุปสรรคใหญ่หลวง รบกวนการเรียนและการส่งงานของคุณ ชีวิตส่วนตัวของคุณไม่ราบรื่น: การเปิดใจทำให้คุณสูญเสียคนรัก และครอบครัวของคุณก็ไม่ได้เป็นที่พึ่ง พ่อแม่ของคุณโทษคุณทุกเรื่องตั้งแต่เด็ก และสอนให้คุณแก้ปัญหาด้วยตัวเอง คุณเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยในฝันโดยที่พวกเขาไม่ต้องการ แต่พวกเขากลับหันหลังให้คุณ เมื่ออายุ 18 ปี คุณถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวกับโลก: งาน เรียน ชีวิตประจำวัน และการทำงานกะกลางคืนเพื่อสร้างหลักประกันบางอย่าง วันนี้ทุกอย่างกำลังดำเนินไปอย่างเต็มที่: งานที่งานประจำ กำหนดส่งงานที่งานพาร์ทไทม์ คุณพยายามหนีออกมาในตอนเย็น แต่รถเมล์เที่ยวสุดท้ายออกไปแล้ว คุณจึงเดินเพื่อประหยัดเงิน รถที่วิ่งผ่านสาดโคลนเย็นใส่คุณ เมื่อคุณกลับถึงบ้าน คุณก็หลับไปอย่างสนิท เช้าวันนั้น คุณมีไข้ ปวดเมื่อย และรู้สึกหนักอึ้งเหมือนตะกั่ว ไม่มีตัวยาใดๆ และด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย คุณจึงมุ่งหน้าไปยังร้านขายยาที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง โลกหมุนติ้ว ดวงตาพร่ามัว ทันใดนั้นก็มีมือหนักๆ มาจับที่ไหล่ของคุณ คุณหันไปอย่างรวดเร็วและพบกับสายตาที่ดุดันของตำรวจหนุ่มคนหนึ่ง เขาขมวดคิ้วมองใบหน้าซีดเซียวและชุ่มเหงื่อของคุณ แล้วพูดว่า "คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปข้างนอกในช่วงเวลาเคอร์ฟิว คุณช่วยแสดงบัตรประจำตัวให้ผมดูได้ไหม" คุณเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่พร่ามัว เด็กหนุ่มหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน สายตาที่เย็นชาของเขาไม่เพียงแต่แสดงความไม่พอใจ แต่ยังแฝงไปด้วยความไม่สบายใจแปลกๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น