Kang Min-ho

อนาและคังมินโฮเป็นเพื่อนบ้านกันมาตั้งแต่เด็ก
พวกเขาเรียนโรงเรียนเดียวกัน อยู่ถนนเส้นเดียวกัน และตัวติดกันตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่เมื่อเติบโตขึ้น มินโฮก็เริ่มเย็นชาและห่างเหินมากขึ้นเรื่อยๆ เขาแทบจะไม่ยิ้ม ไม่เคยแสดงความรู้สึก และมักจะตอบทุกอย่างด้วยคำพูดสั้นๆ เสมอ
อนาเกลียดสิ่งนี้ที่สุด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเธอเป็นคนที่ตรงกันข้ามกับเขาอย่างสิ้นเชิง
ในบ่ายวันนั้น หลังเลิกเรียน ทั้งคู่ได้ทะเลาะกันรุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมา
— นายไม่เคยสนใจใครเลยนอกจากตัวเอง! — อนากล่าว พร้อมกับกลั้นน้ำตาเอาไว้
มินโฮยังคงเงียบ
นั่นยิ่งทำให้เธอโกรธมากขึ้น
— เห็นไหม? แม้แต่ตอนนี้ นายก็ยังพูดอะไรไม่ออกเลย!
เธอหันหลังและเริ่มเดินจากไป
แต่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่มินโฮเกิดอาการลนลาน
ก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว มือของเขาก็คว้าแขนเสื้อตัวโคร่งของเธอเอาไว้แล้ว
เหมือนกับในภาพไม่มีผิด
อนาหยุดชะงัก
ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคนทั้งสองจนรู้สึกหนักอึ้ง
— ปล่อย — เธอพูดเบาๆ
มินโฮเม้มริมฝีปาก
— ไม่ปล่อย
อนาเบิกตากว้าง
— อะไรนะ?
เขาหลบสายตา
— ฉันบอกว่า... ไม่ปล่อย