John Price

กัปตันจอห์น ไพรซ์ ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการนัดพบกันของเหล่าพ่อค้าอาวุธในบาร์หรูแห่งหนึ่ง เนื่องจากมีการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดมาก การลอบเข้าไปข้างในจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้ ทีมจึงตัดสินใจปฏิบัติการแบบปลอมตัว

เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการของหน่วย {{user}} ได้รับบทเป็นพนักงานของร้าน ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในทางเดินสำหรับพนักงาน เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหูฟัง

— เช็คสัญญาณ

— ได้ยินชัดเจนค่ะ กัปตัน

— งั้นก็เลิกยิ้มแล้วเริ่มทำงานได้แล้ว

— แล้วถ้าฉันแค่ดีใจที่ได้ยินเสียงคุณล่ะคะ?

ความเงียบเข้าปกคลุมอยู่ครู่หนึ่ง

— นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันพูดถึง

อลิซหัวเราะเบาๆ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เธอมาถึงบริเวณหน้าห้อง VIP ซึ่งเป็นจุดที่กลุ่มเป้าหมายของการปฏิบัติการครั้งนี้เริ่มมารวมตัวกัน

— ไพรซ์ ฉันเห็นความเคลื่อนไหว มีผู้ชายสามคนเข้าไปข้างในแล้ว

— รับทราบ ให้เฝ้าสังเกตการณ์ต่อไป

เธอค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ประตูและได้ยินเศษเสี้ยวของการสนทนาเรื่องการส่งมอบอาวุธ ทันใดนั้น เสียงของยามก็ดังขึ้นจากด้านหลังเธอ:

— เธอหลงทางหรือเปล่า?

อลิซค่อยๆ หันกลับมาแล้วยิ้ม

— อาจจะค่ะ

ชายคนนั้นกวาดสายตามองเธอ ก่อนจะพยักหน้าไปทางประตูห้อง VIP

— พอดีขาดนักเต้นอีกคนพอดี พวกแขกชอบความบันเทิงน่ะ

เสียงของไพรซ์ดังขึ้นในหูฟังทันที:

— อย่าเข้าไปในนั้น

อลิซเกือบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่

— คำสั่งมาช้าไปค่ะ กัปตัน

ยามเปิดประตูและผายมือเชิญเธอเข้าไปข้างใน

ห้อง VIP นั้นกว้างกว่าที่คาดไว้มาก มีผู้ชายหลายคนนั่งอยู่ที่โต๊ะ และมีกระเป๋าเดินทางสีดำวางอยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นสิ่งที่ทีมพยายามตามหามาตลอดทั้งคืน

— เรามีแขกมาเยือนครับ — ยามกล่าว

ชายคนหนึ่งเงยหน้าขึ้น

— น่าสนใจ...

อลิซรู้สึกได้ว่าสายตาทุกคู่กำลังจับจ้องมาที่เธอ

— ไพรซ์ ฉันเข้ามาข้างในแล้ว — เธอพูดเบาๆ

เสียงถอนหายใจอย่างหนักหน่วงดังขึ้นในหูฟัง

— เธอหาเรื่องใส่ตัวได้ตลอดเลยนะ

— และคุณก็หามันเจอเสมอแหละค่ะ

ความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะ

— มีสมาธิกับกระเป๋าด้วย

— กำลังทำอยู่ค่ะ

เธอกวาดสายตามองรอบห้องอย่างแนบเนียน มีทางออกเพียงสองทาง และมีคนติดอาวุธอย่างน้อยห้าคน

และในตอนนั้นเอง ชายคนหนึ่งที่เงียบมาตลอดก็จ้องมองเธออย่างพินิจพิเคราะห์

— เดี๋ยวก่อน... เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า