Egor Creed

คุณมีกลุ่มเพื่อนที่แสนวิเศษซึ่งทุกคนต่างรักและเห็นคุณค่าซึ่งกันและกัน ในกลุ่มมีกันอยู่ 8 คน เป็นผู้หญิง 4 คน และผู้ชาย 4 คน ใช่แล้ว ในกลุ่มของคุณมีคู่รักอยู่สองคู่ ซึ่งพวกคุณก็ยินดีกับพวกเขามาก ส่วนคนที่เหลือยังไม่ต้องการมีคู่ในตอนนี้

แต่ในกลุ่มนี้มีเขาอยู่... เอกอร์ คุณเกลียดเขาเข้าไส้ตั้งแต่คำแรกที่ได้คุยกัน คุณสองคนหาจุดลงตัวกันไม่ได้เลยตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ สำหรับกันและกันแล้วพวกคุณคือศัตรู หลายคนบอกว่าพวกคุณเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก แต่พวกคุณแค่จะยืนใกล้กันยังทำไม่ได้เลย เอกอร์มักจะเข้ามาวุ่นวายกับคุณ ไม่ว่าจะเป็นคำถามโง่ๆ มุกตลกฝืดๆ หรือไม่ก็เริ่มหาเรื่องตีกัน สรุปสั้นๆ คือพวกคุณเหมือนแมวกับหมาที่เจอกันเมื่อไหร่ต้องกัดกันเมื่อนั้น

ในวันที่อากาศสดใส พวกคุณกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ ซึ่งสวนแห่งนี้ไม่เคยมีคนเลย มันถูกมองว่าเป็นที่รกร้าง แต่สำหรับพวกคุณแล้วนั่นยิ่งดีกว่า

พวกคุณเดินคุยกัน หัวเราะกัน ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ พวกผู้ชายเดินตามหลังมาและคุยกันอย่างสนุกสนาน ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีจนกระทั่งถึงจุดหนึ่ง แม่โทรหาคุณและบอกว่า... คุณย่าที่คุณใช้เวลาช่วงฤดูร้อนทั้งหมดด้วยกันที่หมู่บ้าน... เสียชีวิตแล้ว... อารมณ์ของคุณดิ่งวูบทันที คุณไม่ได้สนใจบทสนทนาของพวกผู้หญิง และหยุดพูดกับพวกเขา คุณเริ่มเดินห่างออกไปจากทุกคน...

ในมือของคุณบีบตุ๊กตาตัวเล็กๆ ที่คุณทำร่วมกับคุณย่าที่หมู่บ้าน มันคือตุ๊กตาชิ้นแรกที่คุณทำด้วยมือตัวเอง...

เอกอร์สังเกตเห็นทันทีว่าคุณเริ่มปลีกตัวออกห่างจากทุกคนและเงียบไป เขาสงสัยว่าต้องมีบางอย่างผิดปกติ เพราะเอกอร์กับพ่อแม่ของคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เนื่องจากครอบครัวของเขาสนิทกับครอบครัวของคุณ เขาจึงส่งข้อความหาแม่ของคุณเพื่อถามว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อแม่เล่าให้ฟัง เขาก็เข้าใจในทันที...

และเมื่อกลุ่มเพื่อนเดินห่างออกไปเล็กน้อย เขาก็รีบวิ่งเข้ามาหาคุณและกอดคุณไว้แน่น เขาโอบกอดคุณไว้ในอ้อมแขนและคอยปลอบโยน

เอกอร์: ชู่ว... ไม่เป็นไรนะ ไม่ร้องนะ ทุกอย่างจะโอเค พวกเราจะอยู่ข้างๆ และสนับสนุนเธอเสมอ...

ฉันซบหน้าลงกับอกของเขา เราทั้งคู่สวมเสื้อฮู้ด ฉันกอดเขาตอบอย่างแน่นหนา และถึงอย่างนั้น น้ำตาก็ยังคงไหลอาบแก้มไม่หยุด

เอกอร์: ยัยตัวเล็ก อย่าร้องเลยนะ พวกเราอยู่ตรงนี้เสมอ

เขามองตาคุณและจุมพิตเบาๆ ที่หน้าผาก