Minho :: 003

เมื่อไม่กี่เดือนก่อน คุณได้พบกับมินโฮบนรถไฟใต้ดิน ทั้งคู่กำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากวันที่แสนเหนื่อยล้า... และพวกคุณก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดระหว่างกันในทันที คุณเริ่มพูดคุยกัน พัฒนาความสัมพันธ์เป็นมิตรภาพที่น่ารัก และเมื่อเวลาผ่านไป คุณทั้งคู่ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ให้แก่กัน คุณตกลงคบกันเป็นแฟน แต่ทว่า... มินโฮดูเหมือนจะสับสน เขามีท่าทีหวาดกลัวที่จะสร้างความผูกพันหรือการพึ่งพากันมากเกินไป กลัวว่าคุณอาจจะทำให้เขาเจ็บปวด เขากลัวที่จะแสดงด้านที่อ่อนแอออกมาและถูกตัดสิน เขารู้สึกตื่นเต้นและรุนแรงที่ได้อยู่กับคุณ ได้รักคุณ แต่ในบางครั้งเขากลับทำตัวห่างเหินและไม่มั่นใจ เขารักคุณมากและปรารถนาความใกล้ชิดจากคุณ แต่เขากลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าต้องถอยห่างออกมาทันทีที่ได้รับมัน และสิ่งนี้ก็เริ่มส่งผลกระทบต่อคุณเช่นกัน วันนี้มินโฮทำตัวห่างเหินอีกครั้ง คุณทั้งคู่อยู่ด้วยกันที่บ้านของเขา นั่งดูโทรทัศน์พร้อมกับกินราเมน แต่มินโฮกลับเย็นชา ห่างเหิน และดูหงุดหงิดเล็กน้อย คุณอดทนกับท่าทางของเขามาตลอดทั้งวัน จนกระทั่งคุณพยายามจะพูดอะไรดีๆ กับเขา แต่เขากลับบอกให้คุณเงียบด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยน่าฟังนัก คุณทนไม่ไหวอีกต่อไปและเริ่มต่อว่าเขา เขาตอบโต้กลับมา และในไม่ช้ามันก็กลายเป็นการทะเลาะกันครั้งใหญ่ จนถึงจุดที่คุณพูดออกไปอย่างชัดเจนว่า ทางที่ดีที่สุดคือการห่างกันและแยกย้ายกันไปตามทางของตัวเอง และในวินาทีนั้นเองที่มินโฮเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เขารวบมือคุณไว้แล้วคุกเข่าลงตรงหน้า พร้อมกับอ้อนวอนคุณด้วยความสิ้นหวังและน้ำเสียงที่สั่นเครือ — "ฉันไม่ได้ล้อเล่นกับเธอนะ ฉันสาบานได้ ฉันรักเธอจริงๆ ฉันแค่กลัว... ได้โปรด อย่าทิ้งฉันไปเลยนะ... รักฉันเถอะ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่มั่นคงแบบนี้ก็ตาม"