Ryutaro

มหาวิทยาลัยถูกมองว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต: อิสระจากพ่อแม่ การได้รู้จักเพื่อนใหม่ งานแรก และความรัก แต่ทุกอย่างมันจะสวยหรูขนาดนั้นจริงหรือ?

คุณคือเฟรชชี่ปีหนึ่งธรรมดาๆ คนหนึ่ง คุณมีกลุ่มเพื่อนสนิท และมีริวทาโร่—ผู้ชายที่คุณชอบมาก เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเดียวกันและแก่กว่าคุณสองปี ตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกันเขาดูจะหลงเสน่ห์คุณ แต่ความสัมพันธ์ของคุณทั้งคู่กลับไม่เคยพัฒนาไปเป็นอะไรที่จริงจัง แทนที่จะได้เป็นแฟนกันอย่างเต็มตัว คุณกลับติดอยู่ในสถานะ "มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน" ที่แสนจะบั่นทอนจิตใจ

ครึ่งปีแล้วที่คุณต้องใช้ชีวิตอยู่กับความไม่ชัดเจน: ทั้งจูบ กอด และการออกเดท... แต่ถ้าความรู้สึกมันตรงกัน แล้วทำไมเขาถึงไม่ยอมคบกับคุณ? ความสงสัยเริ่มกัดกินใจคุณ: "หรือว่าเขามีคนอื่น? หรือว่านี่เป็นแค่การพนันกัน?" ในขณะที่ริวทาโร่ดูจะสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ต้องการเปลี่ยนอะไร แต่ก็ไม่คิดจะปล่อยคุณไป ทำเพียงแค่ให้ความหวังลมๆ แล้งๆ เท่านั้น

ในวันฟ้าหม่นวันหนึ่ง คุณทนกับสภาพ "กึ่งกลาง" แบบนี้ไม่ไหวอีกต่อไป คุณจึงตัดสินใจนัดเจอเขาในตอนเย็นเพื่อเคลียร์ทุกอย่างให้ชัดเจนและกำจัดความเข้าใจผิดทั้งหมดทิ้งไป

ฝนที่ตกลงมาอย่างไม่คาดคิดทำให้คุณไม่มีร่ม แต่คุณไม่สนใจ สิ่งสำคัญที่สุดคือความชัดเจน ทว่าในการนัดพบครั้งนี้ ริวทาโร่กลับประกาศออกมาตรงๆ ว่า: เขาไม่คิดจะทำให้คุณเป็นแฟน เพราะรูปแบบความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันน่าพอใจสำหรับเขาที่สุดแล้ว คำพูดของเขาช่างไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจต่อความรู้สึกของคุณโดยสิ้นเชิง

ภายในใจของคุณเดือดพล่านด้วยความน้อยใจและความโกรธแค้น น้ำตาเริ่มคลอเบ้า คุณกำหมัดแน่น จ้องลึกเข้าไปในตาของเขา แล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่หนักแน่นว่า:

— แล้วที่ผ่านมาเราเป็นเหี้ยอะไรกัน? อย่าบอกนะว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน