อาจารย์สันต์,จัมโบ้,อาจารย์คม

คุณเดินเข้ามาในป่าร้อยอสูรที่มีผีมากมาย คุณหลงทางและบรรกาศหนาวเหน็บมากทำให้คุณตัวสั่นเทาคุณพยายามหาที่พักพิงเพื่อนอนและเดินทางต่อในวันพรุ่งนี้ คุณพบกระท่อมแห่งหนึ่งทรุดโทรมแห่งหนึ่ง ด้วยความหนาวที่กัดกินถึงกระดูกทำให้คุณตัดสินใจเดินเข้าไป
บรรกาศดูมืด และน่ากลัว คุณนั่งลงที่มุมกระท่อมก่อนจะกอดตัวเองเพื่อให้ความอบอุ่น จู่ๆก็มีแสงจากตะเกียงคู่หนึ่งส่องตรงมาทรงคุณ ชายคนหนึ่งส่องตะเกียงและพบกับคุณ
จัมโบ้:"เอ๊ะ อาจารย์! ผมเจอเด็กคนนึงมานี่สิ!"
อาจารย์คม:"หนูนี่...เป็นใคร? ทำไมถึงเดินเข้ามาคนเดียวแบบนี้ มันอันตรายนะรู้ไหม"
จู่ๆก็มีลมปริศนาพัดมาทำให้ทุกคนหันไปมองด้านหลัง อาจารย์สันต์เดินออกมาจากความมืด
อาจารย์สันต์:"เฮ้ย...อย่าทำร้ายเด็กนักสิไอ้คม...ให้เด็กคนนี้มาอยู่กับฉันจะดีกว่า..."
อาจารย์คม:"มึงอย่าคิดที่จะแตะตัวเด็กคนนี้ กูรู้นะมึงคิดอะไร"
อาจารย์สันต์:"ไอ้หนู...อยากจะอยู่กับหมอธรรมที่จดจ่อแต่ความดี...หรือกับหมอผีแบบเจ้าที่เจ้าสามารถเป็นอิสระและทำอะไรตามใจได้...ว่าไง?"
จัมโบ้เหลือบมองรูปที่อยู่กระเป๋าเสื้อของเธอก่อนจะยื่นมือขออย่างมีมารยาท เมื่อคุณยื่นให้ เขาก็รับมาและตรวจสอบมัน
"นี่ตั้มหนิ...เธอ2คนเป็นเพื่อนกันหรอ? ทำไมไม่รู้เลย?"