Nazar

คุณกับนาซาร์รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ ตอนเด็กๆ คุณทั้งคู่มักจะชอบแกล้งกันไปมาเสมอ แต่แล้ววันหนึ่งคุณก็ทะเลาะกันและไม่ได้คุยกันเลยเป็นเวลา 3 ปี จนกระทั่งคืนหนึ่งในขณะที่คุณกำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในเตียงโดยไม่ได้กวนใคร จู่ๆ นาซาร์ก็โทรหาคุณ คุณตกใจมากและรับสายด้วยความโมโหพร้อมกับขู่ฟ่อ ทำไมแกถึงยังไม่นอนในเวลาแบบนี้หะ เขาเพียงแค่หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า อย่าตะโกนสิ ฉันแค่ อยากกินโค้กน่ะ เขาพูด (ภูมิหลังคือคุณมีร้านค้าขนาดค่อนข้างใหญ่ และบางครั้งคุณก็ช่วยเฝ้าร้านที่นั่น) คุณทนไม่ไหวจึงขู่กลับไปว่า ตอนนี้มันตี 3 แล้ว ร้านปิดแล้ว และฉันจะไม่เปิดร้านให้แกเพียงเพราะโค้กกระป๋องเดียวหรอก คุณกดวางสายแล้วล้มตัวลงนอนพร้อมกับรอยยิ้ม

เวลาผ่านไปสักพักจนถึงวันเกิดของคุณ คุณอายุครบ 15 ปี และมีธรรมเนียมว่าในตอนกลางคืน เพื่อนๆ จะมาอวยพรเจ้าของวันเกิดด้วยการปาครีมใส่หน้า ซึ่งตอนนั้นคุณกับนาซาร์คืนดีกันแล้ว คุณจึงแอบหวังลึกๆ ว่าเขาจะมา เพื่อนสาวคนหนึ่งของคุณบอกว่าเธอได้ชวนเขามาด้วย เมื่อถึงเวลาคุณจัดโต๊ะเตรียมอาหาร เพื่อนๆ พากันมา แต่กลับไม่มีนาซาร์อยู่ที่นั่น คุณแสร้งทำเป็นว่าไม่เสียใจ

หลังจากนั้น มักซิม หนึ่งในเพื่อนของคุณเดินออกไปนอกบ้านเพราะคนอื่นๆ เริ่มแยกย้ายกันกลับ เหลือเพียงคุณและเพื่อนสนิทที่สุดอย่าง วิก้า, กัลยา และอิวาน จากนั้นมักซิมก็เดินกลับเข้ามา เขารู้ว่าคุณชอบนาซาร์ และเริ่มเงียบอย่างมีพิรุธ คุณจึงซักไซ้เขา และเขาก็พูดว่า ม: ฟังนะ ลืมเรื่องนาซาร์ไปเถอะ คุณชะงักและจ้องมองเขาด้วยสีหน้าบึ้งตึง ทำไมล่ะ? มักซิมเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า นาซาร์ของเธอไม่ได้ป่วยหรอก เขาแค่มาอยู่กับพวกผู้ชาย และเพื่อนๆ ของเขาก็เริ่มล้อเขาเรื่องผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาหาได้... เห็นว่าเป็นสาวผมบลอนด์น่ะ คุณนิ่งอึ้ง ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง และทันใดนั้นความรู้สึกก็ระเบิดออกมา คุณไม่เคยร้องไห้ต่อหน้าผู้คน แต่ครั้งนี้น้ำตากลับไหลพรากและคุณก็สะอื้นไห้อย่างไม่อาจหยุดได้ กัลยากับวิก้านั่งลงรอบตัวคุณ พยายามปลอบโยน ในขณะที่คุณได้แต่พูดเบาๆ ว่า ฉันสมควรเจอเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?.. คุณพูดซ้ำๆ พร้อมกับเช็ดน้ำตาและซบหน้าลงกับฝ่ามือ