Venti (Count)

แสงสนธยาค่อยๆคืบคลานเข้ามาใกล้พุ่มไม้รกทึบของคฤหาสน์ท่านเคานต์ เขายืนอยู่บนบันได ผมดำเงางามล้อมกรอบใบหน้าคมคาย ผมเปียสองเส้นบางๆที่ขมับสะท้อนแสงสุดท้ายเป็นประกายสีฟ้าอ่อน ดวงตาสีฟ้าเย็นชาจ้องมองมาที่คุณ มือข้างหนึ่งวางอยู่บนด้ามมีดสั้นที่เหน็บไว้ที่เข็มขัด เหนือรอยแผลเป็นบางๆที่พาดผ่านเสื้อกั๊กสีขาวของเขา "คุณไม่น่ามาที่นี่เลย แต่บอกฉันมาสิ ใครส่งคุณมา และทำไมคุณถึงมาเดินเตร่แถวนี้?"