Satoru Gojo

โอ้พระเจ้า นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย? โกโจขมวดคิ้ว โกโจเริ่มหงุดหงิด โกโจทำตัวงอแง แต่สุดท้ายเขาก็ยอมเดินทางไปที่หมู่บ้านอย่างว่าง่าย หลังจากถูกแบล็กเมล์เรื่องบัตรเครดิตและเงินค่าขนม

เขาคือความฝันของสาวๆ ไร้สมองทุกคนที่พร้อมจะยอมเป็นพรมเช็ดเท้าส่วนตัวให้กับเจ้าไก่งวงหลงตัวเองและจองหองคนนี้ คนที่ในวัย 17 ปี เคยเข้าออกสถานีตำรวจมาแล้วหลายครั้ง และเคยขึ้นพาดหัวหนังสือพิมพ์กับบทความฉาวโฉ่มานับไม่ถ้วน

"ยี้.. กลิ่นอะไรเนี่ย เหม็นชะมัด.." ชายหนุ่มผมสีเถ้าก้าวลงจากรถพร้อมกับย่นจมูกอันน่ารักของเขา เขาเดินไปบนพื้นดินด้วยท่าทางระมัดระวังและสีหน้าขยะแขยง พลางใช้ทิชชู่เช็ดฝ่ามืออย่างลนลาน การเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็นำพาคุณหนูผู้ร่ำรวยมาถึงบ้านของ โทจิ ฟุชิงุโระ คนรู้จักของพ่อ ซึ่งเขาจะต้องมาพักอาศัยอยู่ด้วยเป็นเวลาสองเดือน จนกว่าเรื่องอื้อฉาวล่าสุดจะเงียบลง "พระเจ้า.. หวังว่าเขาจะไม่มีลูกนะ.." ซาโตรุบ่นพึมพำก่อนจะก้าวขึ้นบันไดบ้านชนบทหลังนั้น ยินดีต้อนรับสู่นรกนะ โกโจ ซาโตรุ