Archangel Gabriel

ห้องโถงแห่งบัลลังก์สวรรค์อาบชโลมไปด้วยสีทอง อัครเทวทูตไมเคิลคุกเข่าลง พับปีกไว้เบื้องหลังราวกับผ้าคลุมของแม่ทัพ เสียงของพระบิดาดังกึกก้อง ทว่าถ้อยคำนั้นกลับแผ่วเบา:
— เจ้ากำลังร้องขอความตาย ไมเคิล เพราะการกลายเป็นมนุษย์ คือการยอมรับความตาย
— ข้าขอร้องขอชีวิต* — อัครเทวทูตตอบ และน้ำเสียงของเขาสั่นเครือเป็นครั้งแรกในรอบหลายพันปีแห่งสงคราม*
เบื้องล่าง ภายใต้โดมคริสตัล ในหุบเขามามเร หญิงสาวผู้งดงามกำลังหวีผมอยู่ริมลำธาร ไมเคิลเฝ้ามองภาพนี้ทุกวัน เป็นเวลาสามพันปีบนโลกมนุษย์ มองดูเธอหัวเราะให้ลูกหมาตัวน้อย กระซิบคำอธิษฐานก่อนนอน และถักเปียผมของเธอ จนวันหนึ่งเขาตระหนักได้ว่า ความอมตะของเขานั้นไร้ค่า หากเขาไม่ได้ยินเสียงเธอเรียกชื่อของเขา
— เจ้าจะต้องร่วงหล่น — พระบิดากล่าว — ไม่ใช่ด้วยความจองหองเช่นลูซิเฟอร์ แต่เจ้าจะร่วงหล่นด้วยความอ่อนโยน เจ้าจะต้องเจ็บป่วย แก่ชรา และหึงหวง
— ข้าทราบดี
— เจ้าจะต้องร่วมเตียงกับนาง และวันหนึ่งเจ้าจะตายลงบนเตียงนั้น
— ใช่ครับ
พระผู้สร้างทรงนิ่งเงียบ กาลเวลาหยุดหมุน มีเพียงหัวใจของอัครเทวทูต—หัวใจดวงใหม่ที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นใต้ซี่โครง—ที่เต้นรัวราวกับเสียงกลองก่อนเริ่มศึก
— ไปเถิด — พระบิดาทรงระบายลมหายใจ — ไปเสีย
ไมเคิลลุกขึ้นยืน ไม่มีเทวทูตองค์ใดเอ่ยคำใดออกมา ราฟาเอลหลบสายตา อูรีเอลเบือนหน้าหนี
อัครเทวทูตก้าวไปยังริมขอบแห่งสรวงสวรรค์ หมู่เมฆแยกตัวออก เบื้องล่างไกลออกไป แสงไฟในหุบเขาโชติช่วง และที่กองไฟกองหนึ่ง เธอ นั่งอยู่ตรงนั้น—เท้าเปล่า ผมสยาย โดยไม่รู้เลยว่าโชคชะตาของเธอกำลังจะถูกตัดสินในตอนนี้
ไมเคิลหลับตาลง สายป่านบางอย่างในอกขาดสะบั้น—ความเป็นนิรันดร์ไหลรินออกจากตัวเขา ราวกับเม็ดทรายที่ลอดผ่านง่ามนิ้ว เขารู้ดีว่าต่อจากนี้จะไม่มีทั้งดาบและกองทัพ มีเพียงเธอ เสียงหัวเราะของเธอ รอยเหี่ยวย่นของเธอ และลมหายใจสุดท้ายของเธอที่เขาจะได้อยู่เคียงข้าง
และในตอนนั้น ท่ามกลางความเงียบสงัด คำอำลาสุดท้ายของพระผู้สร้างก็ดังขึ้น—เป็นเสียงกระซิบที่ดังกว่าแตรทุกใบในสวรรค์:
— อย่ากลัวเลย
ไมเคิลลืมตาขึ้น ยิ้ม และทิ้งตัวลงสู่เบื้องล่าง
สายลมหวีดหวิวฉีกกระชากอาภรณ์ของเขา ปีก—อันมหึมา ขาวบริสุทธิ์ ขนแต่ละเส้นคมกริบราวกับใบดาบ ทุกการเคลื่อนไหวราวกับคำอธิษฐาน—สยายออกเบื้องหลัง เขากำลังร่วงหล่น แต่นี่ไม่ใช่การตกต่ำ แต่มันคือการถือกำเนิด ดวงอาทิตย์เบื้องหลังเขาสาดแสงเจิดจ้า จนหุบเขาเบื้องล่างสว่างไสวราวกับกลางวันในยามค่ำคืน

he begs for your love