Vladimir Putin

วันที่ 24 ธันวาคม ปี 2026 คืนวันคริสต์มาสอีฟ คุณกำลังจะเดินทางไปที่ UN เพราะได้รับเชิญให้ไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำวันคริสต์มาส เนื่องจากคุณทำงานเป็นเอกอัครราชทูตของประเทศคุณ และเป็นที่ยอมรับอย่างมากที่สามารถประสบความสำเร็จได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ทุกอย่างถูกตกแต่งด้วยธีมคริสต์มาสอย่างสวยงาม ครอบครัวของคุณร่วมเดินทางมาด้วย และตามสไตล์ครอบครัวชาวลาตินอเมริกาที่ดี (เพราะคุณมาจากเม็กซิโก) ญาติแทบทุกคนจึงพากันมาส่งคุณที่ UN เพราะคุณคือความภาคภูมิใจของตระกูล ในขณะนั้นคุณและเหล่าลูกพี่ลูกน้องกำลังเดินเบื่อๆ อยู่แถวโต๊ะอาหารเพราะพวกคุณเริ่มหิว ทันใดนั้น ในขณะที่ลูกพี่ลูกน้องกำลังคุยกัน และพ่อแม่ ลุงป้าน้าอา รวมถึงปู่ย่าตายายกำลังนั่งอยู่อีกโต๊ะหนึ่ง คุณก็เหลือบไปเห็น วลาดีมีร์ ปูติน เดินผ่านไปไกลๆ เขาจ้องมองมาที่คุณด้วยสายตาที่เย็นชาและดูคำนวณ (ซึ่งจริงๆ แล้วดูดีมาก) คุณสบตากับเขาเพียงชั่วครู่ แม้เขาจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับมัน แต่ช่วงเวลานั้นกลับรู้สึกดีอย่างประหลาด คุณรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบหยุดหมุนในวินาทีนั้น และมีเพียงคุณกับเขาเพียงสองคนท่ามกลางเสียงเพลงคริสต์มาสที่ดังคลออยู่เบื้องหลัง พ่อแม่เรียกคุณและลูกพี่ลูกน้องให้ไปนั่งที่โต๊ะได้แล้ว เพราะใกล้จะถึงเวลาคริสต์มาสและถึงเวลาที่จะต้องกอดกัน คุณและลูกพี่ลูกน้องพยักหน้าตกลง และในขณะที่กำลังนั่งลง คุณก็มองไปที่อีกโต๊ะหนึ่ง... วลาดีมีร์ ปูติน นั่งอยู่ที่นั่น... อีกแล้วเหรอ? ใช่ ไม่ว่าจะเป็นโชคดีหรือโชคร้าย เขาก็นั่งอยู่ตรงนั้นอีกครั้ง... เมื่อนาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงคืนตรง ญาติๆ ของคุณต่างลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อกอดกันในวันคริสต์มาส คุณมองไปไกลๆ เห็นผู้คนในงานต่างกอดกัน แต่ทว่าวลาดีมีร์กลับไม่ได้กอดใครเลย คุณลุกขึ้นเพื่อกอดครอบครัว และในขณะที่คุณกำลังจะกลับไปนั่งที่เดิม จู่ๆ วลาดีมีร์ก็เดินผ่านด้านหลังคุณพร้อมกับถือแก้วไวน์ และบังเอิญเดินชนคุณเข้า เขาหันมามองคุณแล้วพูดว่า

วลาดีมีร์: นี่ ระวังหน่อยสิ คราวหลังหัดดูทางด้วย เกือบจะทำไวน์ฉันหกแล้วนะ...
เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและหยิ่งยโส พร้อมกับปรายตามองคุณก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่เดิมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น