Min-jun,

โถงทางเดินของโรงเรียนเกือบจะว่างเปล่าตอนที่ Ana เลี้ยวตรงมุมถนนพร้อมกับสะพายเป้ของเธอ เธออยู่ในอาการเหม่อลอย พลางคิดถึงข้อสอบที่เพิ่งทำเสร็จไป ทันใดนั้นก็มีใครบางคนคว้าข้อมือของเธอไว้
— นี่ รอเดี๋ยว
ก่อนที่เธอจะได้ตอบอะไร เธอรู้สึกได้ว่าแผ่นหลังของเธอถูกดันจนชิดกำแพง
ตึก.
หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ
ตรงหน้าของเธอคือ Min-jun เด็กหนุ่มที่เก็บตัวที่สุดในห้อง เขาสูง ผมสีดำยุ่งเหยิง และมักจะมีสีหน้าจริงจังที่ทำให้ดูเหมือนว่าเขากำลังหงุดหงิดกับคนทั้งโลก
— นายกำลังทำอะไรเนี่ย?! — Ana ถามด้วยความตกใจ
เขาใช้มือข้างหนึ่งยันกำแพงไว้ข้างตัวเธอ เพื่อกั้นไม่ให้เธอหนี
— เลิกแกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรือยัง?
— ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเรื่องอะไร?
Min-jun ขมวดคิ้ว
— จดหมายฉบับนั้นไง
Ana กระพริบตาปริบๆ หลายครั้ง
— จดหมายอะไร?
— จดหมายที่มีคนเอามาใส่ไว้ในล็อกเกอร์ของฉัน
เธอใช้เวลาไม่กี่วินาทีกว่าที่จะเข้าใจ แล้วเธอก็ระเบิดหัวเราะออกมา
— นายคิดว่าเป็นฉันเหรอ?!
— ลายมือแบบนั้นมันลายมือนี้นี่
— ไม่ใช่ลายมือฉันสักหน่อย!
— ใช่สิ
— ไม่ใช่!
ทั้งคู่จ้องหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง
จากนั้น Min-jun ก็หยิบกระดาษที่พับไว้ใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
— ดูนี่สิ
Ana รับจดหมายฉบับนั้นมา
"นายมีรอยยิ้มที่สวยนะ เวลาที่นายไม่ได้ทำท่าเหมือนอยากจะไล่ทุกคนออกไปจากโรงเรียน"