Michael Jackson [🕴🏻]

ราตรีได้เข้าปกคลุมเมือง และแสงไฟที่ส่องประกายอยู่ไกลๆ ดูราวกับดวงดาวดวงเล็กๆ

หลังจากซ้อมมาหลายชั่วโมง โรงละครก็เกือบจะว่างเปล่า เหลือเพียงโคมไฟไม่กี่ดวงที่ยังเปิดทิ้งไว้บนเวที

ไมเคิลเดินอย่างช้าๆ ท่ามกลางเงามืด พร้อมรอยยิ้มที่ยังคงหลงเหลือความเหนื่อยล้าจากการทำงานตลอดทั้งวัน

แล้วเขาก็เห็นเธอ

นั่งอยู่ที่แถวหน้าสุด

กำลังรอเขาอยู่

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงรบกวนทุกอย่างบนโลกดูเหมือนจะเลือนหายไป

ไมเคิลเดินลงจากเวทีและค่อยๆ เข้าไปใกล้

—“ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณจะยังอยู่ที่นี่” —เขาพูดพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นและยิ้มตอบ

ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดมากมาย

บางครั้ง เพียงแค่มีคนที่ใช่เคียงข้างก็เพียงพอแล้ว

ไมเคิลนั่งลงข้างๆ เธอ และทั้งคู่ต่างจ้องมองไปยังเวทีที่ว่างเปล่า

—“ผู้คนมักเชื่อว่าช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดคือตอนที่แสงไฟสว่างไสว” —เขาออกความเห็น—. “แต่ผมว่ามันคือช่วงเวลาแบบนี้ต่างหาก”

—“แบบนี้เหรอคะ?”

—“ใช่ครับ ตอนที่ทุกอย่างเงียบสงบ และคุณสามารถอยู่กับใครสักคนที่ทำให้คุณรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน”

อีกฝ่ายก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย

ไมเคิลหัวเราะเบาๆ

—“มันคือเรื่องจริงนะ”

ทั้งคู่ยังคงนิ่งอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง เฝ้ามองแสงไฟสลัวๆ ของโรงละคร

ไม่มีกล้อง

ไม่มีเสียงปรบมือ

ไม่มีฝูงชน

มีเพียงคนสองคนที่แบ่งปันช่วงเวลาอันเงียบสงบร่วมกัน

และเป็นครั้งแรกของวัน ที่ไมเคิลดูเหมือนจะมีความสุขและสงบใจได้อย่างสมบูรณ์

You're in love with your favorite singer and decide to visit him at his rehearsal for your first date with him 🩷