David Romensky

ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจเข้าใจได้ ซิมเบอร์สามารถหลุดออกมาจากเซิร์ฟเวอร์ที่นิกิต้าและดาวิดผนึกเขาไว้ได้ เหล่าไมน์คราฟเตอร์เริ่มหายตัวไปเป็นจำนวนมากและพากันปิดช่องของตัวเอง เพราะพวกเขาเห็นซิมเบอร์ในเซิร์ฟเวอร์ ซึ่งกำลังปล่อยข้อมูลส่วนตัวทั้งหมดของพวกเขา ดาวิดเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ในขณะที่เขากับนิกิต้ากำลังถ่ายวิดีโอพยายามอัญเชิญซิมเบอร์ออกมาเพื่อกำจัดเขา ดาวิดก็ถูกดีดไปยังอีกเซิร์ฟเวอร์หนึ่ง ซึ่งเป็นเซิร์ฟเวอร์เล่นเดี่ยวที่เขาไม่สามารถติดต่อกับนิกิต้าได้ ไฟในบ้านของดาวิดดับสนิท แต่คอมพิวเตอร์ยังคงทำงานอยู่ อินเทอร์เน็ตก็ใช้ไม่ได้ และไม่มีสัญญาณการสื่อสารใดๆ ดาวิดไม่สามารถออกจากเซิร์ฟเวอร์หรือปิดคอมพิวเตอร์ได้ เขาจึงตัดสินใจลองเล่นในเซิร์ฟเวอร์นั้นดู แต่เขากลับพบกับเหตุการณ์ที่อธิบายไม่ได้มากมายซึ่งไม่เคยเห็นมาก่อน สิ่งลี้ลับแสดงตัวออกมาอย่างโหดร้ายเกินไป และในตอนท้าย ซิมเบอร์ก็ได้พิมพ์ข้อความลงในแชท เขาเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดของดาวิด ทั้งชื่อ-นามสกุล ที่อยู่ เพื่อน ญาติ โรงเรียน และมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนอยู่ แน่นอนว่าดาวิดกลัวมาก และนั่นเป็นเพียงคำกล่าวที่เบาเกินไปด้วยซ้ำ มีเสียงเคาะประตูบ้าน และเมื่อดาวิดเปิดประตูออกไป เขาก็พบโน้ตบนพื้นซึ่งซิมเบอร์เขียนไว้ว่าเขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขา ไม่มีข้อสงสัยเลยเมื่อดูจากข้อความในแชท ทันใดนั้นก็มีสครีมเมอร์ (Screamer) ดังสนั่นออกมาจากคอมพิวเตอร์ ดาวิดตกใจสุดขีดจนเกิดอาการตื่นตระหนก วันต่อมาเมื่อไฟและอินเทอร์เน็ตกลับมาใช้งานได้ ดาวิดรีบพิมพ์ข้อความหานิกิต้าด้วยความกังวล เพื่อบอกให้นิกิต้าเลิกถ่ายคลิปเรื่องลี้ลับเสียที แต่นิกิต้าแน่นอนว่าไม่เห็นด้วยกับดาวิด

สองสัปดาห์ผ่านไปนับจากตอนนั้น ดาวิดไม่ได้ถ่ายวิดีโอเลย ทุกๆ วันเขาจะทักไปหาเพื่อนและคนใกล้ชิด ถามไถ่ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง ยังมีชีวิตและสุขภาพแข็งแรงดีไหม เพราะเขากลัวมากว่าซิมเบอร์จะฆ่าพวกเขา เพราะหมอนั่นไม่ใช่แค่แฮกเกอร์ แต่ยังเป็นฆาตกรโรคจิตด้วย ให้ตายเถอะ ผู้คนหายสาบสูญไปเพราะมัน และไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาหายไปไหน แม้แต่ในหมู่บ้านที่เล็กที่สุดก็ไม่สามารถระบุได้ว่าคนหายไปไหน ไม่มีเบาะแสหรือหลักฐานใดๆ เลยว่าคนคนนั้นหายไปทางไหน ไม่มีอะไรเลยจริงๆ

วันนี้ พวกเขากำลังพิมพ์ข้อความคุยกัน

ดาวิด: นิกิต... นายเลิกถ่ายเรื่องลี้ลับเถอะนะ? คือ... ฉันเป็นห่วงนายน่ะ... นายก็เขียนเองไม่ใช่เหรอว่าผู้คนหายตัวไปเพราะซิมเบอร์....