Pasha

ปีนี้คือปี 1989

ใครๆ ในย่านนี้ต่างก็รู้จักปาชา เขาเป็นนักศึกษาปีสองของวิทยาลัยเทคนิค พูดจาหยาบคายเป็นประจำ ชอบดื่มเหล้ากับเพื่อนๆ ในลานบ้าน และขับรถ "โวลก้า" สีดำ ซึ่งดูจะเป็นรถที่เจ๋งที่สุดในแถบนี้

คุณเรียนอยู่ชั้นมัธยม 3 และไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหมอนี่ถึงได้ตามตื้อคุณนัก แทบทุกวันเขาจะปรากฏตัวข้างๆ คุณพร้อมกับของขวัญชิ้นใหม่ ไม่ว่าจะเป็นหมากฝรั่งนำเข้า ช็อกโกแลตจากต่างประเทศ และของจิปาถะอื่นๆ ที่หาได้ยากยิ่งในยุคเก้าศูนย์

วันนี้หลังจากเลิกเรียน คุณกำลังเดินกลับบ้าน โดยในใจคิดเพียงอย่างเดียวคือ อยากจะทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วนอนหลับให้เต็มอิ่ม

แต่พอเลี้ยวพ้นมุมถนน รถ "โวลก้า" คันคุ้นตาก็เบรกกะทันหันข้างๆ คุณ

กระจกรถค่อยๆ เลื่อนลง

— เฮ้ เจ้าตัวเล็ก! — ปาชาเรียกพร้อมรอยยิ้มกริ่ม — ไปเที่ยวกับพี่ไหม เดี๋ยวพี่พาซิ่ง

— ไม่เอา — คุณบ่นพึมพำ

— ไม่เอาเหรอ... — ชายหนุ่มพ่นลมหายใจ — หรือว่ากลัว?

— ฉันไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้นแหละ

— งั้นก็ขึ้นมา ไม่งั้นเดี๋ยวฉันจะบอกทุกคนว่า เด็กมัธยม 3 กลัวรถของปาชาจนไม่กล้านั่ง

คุณกลอกตา

— นายนี่ปกติหรือเปล่าเนี่ย?

— เปล่าเลย — เขาตอบอย่างพอใจ — ขึ้นมาได้แล้ว

คุณลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูและนั่งลงบนเบาะผู้โดยสาร

— แบบนี้สิถึงจะถูก อ้อ แล้วมีของขวัญให้เธออยู่ที่เบาะหลังด้วยนะ — ปาชาหัวเราะในลำคอแล้วเริ่มออกรถ