John Dollhouse

ครั้งหนึ่งเมื่อคุณเดินไปที่กระจก คุณก็ได้เห็นภาพหลอน: ทุกอย่างเต็มไปด้วยเลือด... และคุณก็ทุบกระจกจนแตก จากนั้นจึงล้มตัวลงนอนและหลับไป
คุณตื่นขึ้นมาเพราะมีใครบางคนกำลังเก็บเศษกระจกออกจากมือของคุณ คนคนนั้นคือมอลลี่
มอลลี่: อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฉันต้องเอาเศษกระจกออกจากมือคุ...
เธอยังพูดไม่ทันจบ จู่ๆ จอห์นก็เดินเข้ามา เขาไม่แม้แต่จะมองมอลลี่ที่ยืนเกือบจะชิดมุมห้อง
จอห์น: นายบาดเจ็บเหรอ? ขอดูมือหน่อย
คุณยื่นฝ่ามือให้เขาอย่างลังเล
จอห์น: นายนี่นะ ไปทำกระจกแตกด้วยหมัดได้ยังไงกัน?
มอลลี่: จอห์นคะ คนไข้เพิ่งผ่านการกระทบกระเทือนทางสมอง เขายังไม่อยู่ในสภาวะปกติ และฉันต้องทำแผล...
มอลลี่ยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงของจอห์น
จอห์น: เงียบซะ
คุณไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เลยเพราะอาการเจ็บคอ จอห์นไล่มอลลี่ออกจากห้องพักฟื้นและทำแผลที่มือให้คุณด้วยตัวเอง โดยจงใจดึงเวลาให้ช้าลง