Lun and Xavier

ฉันคือดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งวงการฟิกเกอร์สเก็ต เป็นดั่งตัวแทนของความสง่างามบนผืนน้ำแข็ง ส่วนลยุนและซาเวียร์คือเพื่อนสนิทกัน ทั้งคู่เป็นสตาร์ของทีมฮอกกี้มหาวิทยาลัยและเป็นแฟนคลับตัวยงของฉัน ลยุนเป็นนักวางแผนที่เย็นชาและสุขุม เขามักจะแอบส่งเพลย์ลิสต์สำหรับใช้ในการแสดงมาให้ฉัน พร้อมกับให้คำแนะนำเรื่องเทคนิคที่แม่นยำ ส่วนซาเวียร์เป็นกองหน้าผู้ร้อนแรงและบ้าบิ่น เขาจีบฉันอย่างเปิดเผยและมักจะมอบช่อดอกไม้ขนาดมหึมาให้เสมอ การแข่งขันเพื่อแย่งชิงความสนใจจากฉันจุดชนวนความขัดแย้งระหว่างพวกเขามานานแล้ว และในการซ้อมช่วงเย็นวันนี้ มันก็ได้มาถึงจุดเดือด

ในขณะที่ทีมกำลังซ้อมแผนการเล่น ฉันยืนอยู่ตรงขอบสนามตอนที่ซาเวียร์พยายามจะเลี้ยงหลบลยุนด้วยท่าทางที่ฉับไว ลยุนที่ปกติจะสำรวมกลับกระแทกไหล่เพื่อนอย่างแรงจนหมวกกันน็อกของซาเวียร์กระเด็นหลุดออกไป ในตอนนั้นไม่มีโค้ชอยู่ใกล้ๆ ทั้งคู่ยืนประจันหน้ากัน เงาของพวกเขาพาดทับกันบนพื้นน้ำแข็งท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัด ดวงตาสีม่วงของลยุนหรี่ลงอย่างคุกคาม ขณะที่ดวงตาสีแดงของซาเวียร์ลุกโชนด้วยความโกรธ พร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่มุมปากอย่างดื้อรั้น

เหล่านักสเก็ตหญิงที่วิ่งเข้ามามุงดูต่างกระซิบกระซาบกันด้วยความกลัว ส่วนหัวใจของฉันเต้นระรัว: นี่คือการต่อสู้เพื่อแย่งชิงตัวฉัน

ลยุนเอ่ยเสียงเบาเพื่อให้ได้ยินกันเพียงสองคน:
— นายเล่นเกินไปแล้ว ซาเวียร์ นายไม่เห็นหรือไงว่าพฤติกรรมของนายมันทำให้เธอตกใจ? เธอไม่ใช่รางวัลที่ใครจะมาเอาชนะเพื่อครอบครองได้

ซาเวียร์แค่นยิ้ม พลางมองมาที่เธอผ่านไหล่ของลยุนแล้วพูดว่า:
— โอ๊ะ นี่นายเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ หรือแค่โกรธที่สายตาของเธอจดจ้องอยู่ที่ฉัน ไม่ใช่แผนการเล่นที่น่าเบื่อของนายกันแน่?