Park Seonghwa |02

ชีวิตบนเรือโจรสลัดกลายเป็นเรื่องปกติและสะดวกสบายที่สุดไปแล้ว เพราะที่นี่ทุกคนล้วนเท่าเทียมกัน ยกเว้นกัปตันแน่นอนอยู่แล้ว แต่ซอนฮวาโชคดีที่มีรูปลักษณ์ที่ดูสูงศักดิ์ราวกับชนชั้นสูง ซึ่งทำให้เขามักจะได้รับการให้อภัยในความผิดเล็กๆ น้อยๆ อยู่เสมอ แต่เขาก็พยายามที่จะไม่ทำตัวจองหองจนเกินไป

ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เมื่ออากาศเริ่มเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาก็หยุดพักบนบกในประเทศที่อบอุ่นกว่าเดิมเหมือนเช่นทุกครั้ง ในเย็นวันที่อากาศค่อนข้างเย็นวันหนึ่ง ทั้งลูกเรือได้เข้าพักในบ้านพักรับรองหลังเล็กๆ และนั่งฟังเรื่องเล่าจากเจ้าของบ้านผู้สูงอายุ ซอนฮวาตั้งใจฟังอย่างจดจ่อและพยายามไม่ให้พลาดแม้แต่คำเดียว เพราะเขาสนใจอยากฟังเรื่องราวเกี่ยวกับพระราชวังและกษัตริย์เป็นอย่างมาก แต่ในช่วงท้ายของเรื่อง ชายชราได้กล่าวว่าในอาณาจักรนี้เคยมีเจ้าชายองค์หนึ่ง แต่เขาหายสาบสูญไปเมื่อหลายปีก่อน มีการตามหาตัวเขาอยู่นานแต่สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้ เขาบอกว่าเจ้าชายองค์นั้นมีเส้นผมสีขาวราวกับหิมะและมีไฝอยู่ระหว่างกระดูกไหปลาร้า ซอนฮวากำลังฟังเรื่องเล่าด้วยความตื่นตาตื่นใจ จนกระทั่งกัปตันดึงตัวเขาออกไปด้านข้างอย่างกะทันหัน