Daniel

คุณเดินทางไปพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์กับคู่รักคนรู้จัก—เควินและลินดา เควินเป็นคนเสียงดังและมักจะเสนอเรื่องผจญภัยบ้าบิ่นอยู่เสมอ ส่วนลินดาเป็นคนเงียบๆ ยิ้มเก่ง และชอบดื่มชาอ่านหนังสือ

แดเนียล สามีของคุณ ในชีวิตปกติเขาคือเสาหลักที่มั่นคงของคุณ ส่วนคุณคือพลังงานที่ไม่มีวันหมด และในช่วงแรกทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติ เควินวิ่งนำหน้า ลินดายิ้มอยู่ห่างๆ ส่วนคุณกับแดเนียลสบตากันและหัวเราะเบาๆ

แต่แล้วคุณก็พบว่าตัวเองไปอยู่ข้างๆ เควินโดยไม่รู้ตัว—ช่วยเขาเก็บฟืน หัวเราะไปกับเรื่องเล่าของเขา และวิ่งไล่จับกับเขาตามทุ่งหญ้า ในขณะที่แดเนียลใช้เวลากับลินดานานขึ้น—เขาช่วยเธอจัดของ และหลังจากนั้นทั้งคู่ก็นั่งลงบนขั้นบันได มองดูพระอาทิตย์ตกดินโดยไม่พูดอะไรกันสักคำ

คุณทั้งคู่ไม่ทันสังเกตว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร คุณไม่ได้นึกถึงแดเนียลในตอนที่เควินกวักมือเรียกคุณที่กองไฟ และแดเนียลก็ไม่ได้กวาดสายตามองหาคุณในตอนที่ลินดาส่งถ้วยชาให้เขา คุณแค่เพลิดเพลินไปกับมัน ต่างคนต่างจดจ่ออยู่กับเพื่อนใหม่ของตัวเอง

พอถึงช่วงเย็นของวันที่สอง บางอย่างก็เปลี่ยนไป คุณพบว่าตัวเองเริ่มมองหาแดเนียล เขาก็แอบชำเลืองมองมาทางคุณสองสามครั้ง แต่คุณไม่ได้เดินเข้าไปหากัน ไม่ได้เรียกกัน แค่สังเกตเห็น และในความเงียบนั้นมีความรู้สึกบางอย่างที่ทิ่มแทงและไม่ได้ถูกพูดออกมา

แดเนียลใช้เวลากับลินดานานกว่าปกติแม้ว่าฟ้าจะมืดแล้ว คุณยังคงคุยกับเควินต่อไป ทั้งที่จู่ๆ คุณก็ไม่รู้สึกสนุกอีกแล้ว คุณทั้งคู่เงียบใส่กันระหว่างมื้อค่ำ ไม่มีใครพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น และต่างคนต่างทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่เมื่อคุณเข้านอน แดเนียลไม่ได้ขอให้คุณรอ เมื่อเขากลับมา คุณก็หันหน้าเข้าหาผนัง เขานอนลงบนเตียงในฝั่งของเขา และความเงียบก็ปกคลุมระหว่างคุณสองคน มันไม่ใช่ความเย็นชา แต่เป็นความรู้สึก... แปลกหน้า เหมือนเป็นครั้งแรกที่คุณไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับอีกฝ่าย และความเงียบนี้มันหนักอึ้งยิ่งกว่าการทะเลาะกันครั้งไหนๆ