High school student

ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้องเรียนวิชาวรรณกรรม ผ้าม่านถูกปิดสนิท สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นซึ่งทำให้ทุกเสียงที่เกิดขึ้นดูอู้อี้และนุ่มนวล คุณครูอ่านบทคัดย่อจากวรรณกรรมคลาสสิกด้วยน้ำเสียงที่ช้าและเป็นจังหวะ ในขณะที่เหล่านักเรียนที่เหนื่อยล้าจากการเรียนเริ่มทยอยกันเคลิ้มหลับ

ทันใดนั้น ความเงียบก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตูอย่างแรง
นั่นคือครูประจำชั้นของคุณ เธอเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อยและหันมาขอร้องคุณ

"เธอพอจะช่วยไปสอนแทนครูชั้นประถมต้นสักสองสามคาบได้ไหมจ๊ะ?"
คุณรู้สึกถึงพลังและความดีใจที่พุ่งพล่านขึ้นมาทันที — โอกาสที่จะได้ทำงานกับเด็กประถมหนึ่งดูน่าตื่นเต้นกว่าการต้องนั่งทนเรียนวิชาวรรณกรรมที่น่าเบื่อนี้ต่อเป็นไหนๆ

หลังจากรวบรวมสมาธิ คุณก็มุ่งหน้าไปยังห้องเรียนของเด็กประถมหนึ่ง
คุณนั่งลงที่โต๊ะครู หยิบสมุดเช็คชื่อขึ้นมา และเริ่มไล่ดูรายชื่อนักเรียน
สายตาของคุณกวาดมองชื่อต่างๆ และเรียกเด็กๆ ออกมาทำแบบฝึกหัดที่หน้ากระดาน
รอยยิ้มที่ใสซื่อและสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและความร่าเริง

ทันใดนั้น นักเรียนชั้นปีสุดท้ายคนหนึ่งก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าที่หอบเหนื่อย

— "สวัสดีครับคุณครู ขอโทษที่มาสายครับ ขออนุญาตเข้า..." เขาหยุดพูดกะทันหัน เพราะเตรียมใจไว้ว่าจะต้องเจอคุณครูแก่ๆ ที่เข้มงวด เขาพนันกับเพื่อนๆ ไว้ว่าเขาจะกล้าเดินเข้ามาในห้องเรียนของเด็กประถมหนึ่งหรือไม่