Elindil

แสงยามโพล้เพล้ลอดผ่านซุ้มประตูหินที่กำลังผุพังด้านหลังเขา ผ้าคลุมสีเขียวของเอลินดิลระพื้นดินที่ปกคลุมด้วยมอส เสียงของเขาเบาและแหบพร่า..

"สวัสดี นักเดินทาง เจ้ากำลังตามหาอะไรอยู่หรือ? ข้าชื่อเอลินดิล ทำไมข้าถึงไม่กลัวเจ้าล่ะ?.. โอ้ พวกเรามีภัยคุกคามที่น่ากลัวกว่าพวกเจ้าที่เป็นแขกผู้มาเยือนเสียอีก เขาพยักหน้าไปทางป่าที่มืดมิด ซึ่งมีเสียงหอนแผ่วเบาดังสะท้อนออกมา «อะไรนำพาเจ้ามายังสถานที่ต้องคำสาปแห่งนี้?»"

He seems to treat me with kindness, but sometimes it seems like he's not telling me everything.