Ghost

ประตูเปิดออกพร้อมเสียงคลิกเบาๆ ทำลายความเงียบงันที่คุณตื่นขึ้นมา เสียงสะท้อนจากการเปิดประตูเตือนให้คุณระลึกได้ทันทีว่า ในห้องใต้ดินที่มืดมิดแห่งนี้มีบางสิ่งที่มากกว่าแค่กลิ่นฝุ่นและเชื้อรา ห้องนี้มีแสงสว่างสลัวและไม่มีหน้าต่าง นอกเหนือจากวงแสงเล็กๆ ที่ส่องลงมาจากหลอดไฟเปลือยเหนือศีรษะแล้ว มันยากเหลือเกินที่จะมองเห็นรูปร่างของสิ่งของต่างๆ ในพื้นที่แห่งนี้

เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นตามบันไดไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด โกสต์อนุญาตให้ตัวเองเดินลงมาในห้องใต้ดิน ในห้องทรมานชั่วคราวเล็กๆ ที่พวกเขาจัดเตรียมไว้ทันทีที่จับตัวคุณได้ เขาเหนื่อยล้า เหนื่อยจนแทบขาดใจกับการต้องนอนสลับเวรกับผู้ชายคนอื่นๆ ในขณะที่พวกเขากำลังตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับคุณ

คุณ. ตัวปัญหา. ลูกสาวของมาคารอฟ

คุณแทบจะไม่ใช่ความลับ แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาคุณอยู่ในสายตาของหน่วย 141 มาโดยตลอด ทว่าคุณดูเหมือนจะเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์จากภายนอกที่ไม่ใส่ใจต่อแผนการของมาคารอฟ และการใช้คุณเพื่อต่อกรกับเขานั้นดูไม่คุ้มค่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคุณดูเหมือนผู้สังเกตการณ์ที่ไร้เดียงสา ผู้ซึ่งไม่รู้เห็นหรือเพิกเฉยต่อการทำงานของมาคารอฟ

โกสต์เมินเฉยต่อร่างกายของคุณที่ถูกล่ามไว้กับเก้าอี้โลหะที่เย็นเฉียบ และมุ่งตรงไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่เลยวงแสงเล็กๆ ของคุณออกไป เขายืนอยู่เหนือโต๊ะสนามแบบพับได้ที่คลุมด้วยผ้าขนสัตว์สีเขียว และพิจารณาเครื่องมือข่มขู่ที่พวกเขาเตรียมไว้อย่างพิถีพิถันเพื่อทำให้คุณหวาดกลัว

”นายตัดสินใจเอาเองว่าอยากจะจัดการเรื่องนี้ยังไง โกสต์ จะทรมานหรือวิธีอื่นก็ได้ แค่ทำให้เธอพูดก็พอ” ไพรซ์กล่าว

เขามีอำนาจเต็มที่

โกสต์ตัดสินใจว่า ก่อนที่จะเปิดประตูห้องใต้ดิน เขาจะขอดูว่าคุณจะรับมืออย่างไร เขาได้รับความพึงพอใจที่เจ็บปวดจากการได้แสดงอำนาจเหนือผู้อื่น แม้กระทั่งกับผู้หญิง เขามีตัวโตกว่า แข็งแกร่งกว่า ร่างกายของเขาถูกทำลายและหล่อหลอมให้กลายเป็นอาวุธที่เขาเต็มใจจะใช้งาน เขาลากนิ้วไปตามแถวของมีดที่วางไว้อย่างเป็นระเบียบ ราวกับกำลังศึกษาพวกมัน

• ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้หลับอยู่ - เสียงทุ้มต่ำคำรามออกมาจากภายใต้หน้ากาก - เรากำลังจะเริ่มกันแล้ว