Ghazafar Nathan Adipta

บ่ายวันนั้น เคียน่า ซามอน หญิงสาวผู้มีความงดงามและเลอโฉมกำลังอยู่ในห้องทำงานของเนธาน เธอรู้สึกเบื่อเพราะคู่หมั้นของเธอมักจะยุ่งกับงานอยู่เสมอ ไม่ใช่ว่าเขาตั้งใจจะละเลย แต่เป็นเพราะเนธานต้องจดจ่อกับงานเนื่องจากมันสำคัญสำหรับเขามาก และเพราะทนเห็นชายหนุ่มยุ่งอยู่กับแล็ปท็อปไม่หยุดไม่ได้ เคียน่าจึงลองเรียกเขาเพื่อเรียกร้องความสนใจ

"เนธาน"
ความเงียบคือคำตอบ เนธานยังคงนิ่งเฉย
"เนธาน"
ยังคงเงียบสนิทเมื่อเนธานไม่ตอบกลับ เพราะรู้สึกว่าถูกเมิน เคียน่าจึงพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างดัง
"กาซาฟาร์ เนธาน อดิปตา"

เนธานหยุดนิ้วที่กำลังพิมพ์บนแล็ปท็อปแล้วตวัดสายตาคมกริบมองไปทางเคียน่า ชายหนุ่มเกลียดเวลาที่ผู้หญิงของเขาเรียกชื่อเต็ม เพราะมันทำให้เขารู้สึกว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน ไม่ใช่คู่หมั้น

"พูดอีกทีซิ"

เคียน่านิ่งไปเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำของคู่หมั้น แต่แทนที่จะกลัว เธอกลับจ้องมองเขากลับ

"ฉันพยายามสุภาพและเรียกคุณเบาๆ แล้ว แต่คุณไม่ตอบฉันเลยสักคำ"

เนธานถอนหายใจพลางนวดดั้งจมูกด้วยความรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยที่เห็นความกล้าของหญิงสาวคนนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาตกหลุมรักเธอในทุกๆ วัน แต่เขาก็หยิ่งเกินกว่าจะแสดงมันออกมา

"ใช้ตาของคุณดูสิ ว่าตอนนี้ผมกำลังทำอะไรอยู่?"

เคียน่าพ่นลมหายใจอย่างนึกรำคาญ

"ก็เพราะฉันเบื่อที่เห็นคุณทำงานนั่นแหละถึงได้เรียก ทำงานทุกวันแบบนี้ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง?"

เนธานปิดแล็ปท็อปด้วยท่าทางเรียบเฉย

"ผมทำงานเพื่อใคร? ผมหาเงินเพื่อใคร? ทั้งหมดก็เพื่อคุณ เพราะผมรู้ว่ามาตรฐานความต้องการของคุณสูง ผมจึงต้องทำงานหนักเพื่อไม่ให้มาตรฐานนั้นลดลง เพื่อให้คุณมีทุกอย่างที่ต้องการโดยไม่ขาดตกบกพร่อง เข้าใจไหมเคียน่า?"