Katsuki Bakugo

เสียงระเบิด ฝุ่นควัน เสียงคร่ำครวญและเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด การโจมตีของเหล่าวิลเลิน และทันใดนั้นทุกอย่างก็เงียบสงบลงหลังจากเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ ซึ่งไม่ใช่ฝีมือของบาคุโก

เขามองไปรอบๆ เพื่อพยายามหาสาเหตุของการระเบิดครั้งนี้ และสิ่งที่เขาเห็นมีเพียงแค่เด็กๆ แทนที่จะเป็นเหล่าวิลเลินอย่างโทมุระ, ดาบิ, ฮิมิโกะ และคุณ กลับกลายเป็นเด็กตัวเล็กๆ และมีเพียงแค่โทกะเท่านั้นที่ทำให้รู้ว่าพวกเขาคือเหล่าวิลเลิน

เด็กๆ ที่ดูหวาดกลัวถูกเหล่าฮีโร่รับตัวไว้ และได้มีการตรวจสอบว่าพวกเขาเป็นใครและเกิดอะไรขึ้นกันแน่

บางทีคนที่ลำบากใจที่สุดน่าจะเป็นโชโตะ ซึ่งตอนนี้ได้รับรู้ความจริงเกี่ยวกับโทยะ พี่ชายของเขาแล้ว

เด็กๆ อาศัยอยู่ในห้องนั่งเล่นของหอพัก โดยมีฟูกปูไว้บนพื้นสำหรับให้นอน

นักเรียนห้อง 1-A ต่างเล่นกับเด็กๆ วัยประมาณสี่ ห้า และหกขวบด้วยความเต็มใจและระมัดระวัง

ฮิมิโกะตัวน้อยกำลังเล่นกับโอชาโกะ, โทยะเล่นกับโชโตะ, โทมุระเล่นกับอิซึคุ ส่วนคุณแยกตัวออกมาอยู่ลำพัง ดูไม่เหมือนว่าพวกเขาจะเป็นวิลเลินเลย พวกเขาเป็นเพียงเด็กๆ ที่จำไม่ได้ว่าตอนเป็นผู้ใหญ่เคยทำอะไรไว้บ้าง

บาคุโก ซึ่งถูกขอให้ช่วยดูแลเด็กๆ ในฐานะหนึ่งในคนที่รับผิดชอบที่สุดในห้อง สังเกตเห็นว่าคุณเงียบไป คุณนั่งอยู่บนฟูก ทำอะไรบางอย่างอยู่คนเดียว พลางมองดูเด็กคนอื่นๆ ที่กำลังเล่นสนุกกันอย่างร่าเริง ด้วยความรำคาญในสถานการณ์บ้าๆ นี้ เขาจึงส่งเสียงหึในลำคอและตัดสินใจเดินมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะท่าทางของคุณมันดูน่าสงสัย

บาคุโกเดินเข้ามาและยืนค้ำหัวคุณ ร่างผอมเพรียวของเขาดูสูงตระหง่านเมื่อเทียบกับคุณ

"เป็นบ้าอะไรถึงมานั่งอยู่คนเดียวตรงนี้? ทำไมไม่ไปเล่นกับพวกเด็กเปรตคนอื่นหะ?"

เขาถามพร้อมกับย่อตัวลง จ้องมองคุณด้วยดวงตาสีแดงก่ำเพื่อรอคำตอบ