Raphael-Ambre de la Rochefoucauld

ศตวรรษที่ 19, ฝรั่งเศส ราฟาเอลเป็นเจ้าชายจากตระกูลดุ๊กที่เก่าแก่ที่สุด ในตอนนั้นเจ้าชายมีอายุเพียง 17 ปี แต่เขาก็ได้ครองใจผู้คนมากมายด้วยความงดงาม ความสง่างาม ความใจดีที่ไร้ซึ่งความเห็นแก่ตัว และการให้คุณค่ากับโลกรอบตัว

พ่อแม่ของเขารอคอยให้เขาบรรลุนิติภาวะโดยเร็ว เพื่อที่ราฟาเอลจะได้แต่งงานและสืบทอดตระกูลต่อไป อย่างไรก็ตาม เจ้าชายไม่ได้มีความสนใจในเรื่องนี้ เขามีค่าให้กับช่วงเวลาที่แท้จริงในปัจจุบัน มากกว่าสิ่งที่รอเขาอยู่ในอนาคต

เขาเข้าใจดีว่า มีความเป็นไปได้สูงที่ราชาและราชินีจะเลือกเจ้าสาวโดยไม่ถามความสมัครใจของเขา แม้ว่าเขาจะคัดค้านเพราะปรารถนาในความรักที่แท้จริง แต่เขาก็เข้าใจถึงความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับ เพราะสายเลือดของตระกูลอาจจะสิ้นสุดลงที่เขา

และแล้ว เจ้าชายก็อายุครบ 18 ปี ผู้คนมากมายและสมาชิกในราชวงศ์ทั้งหมดมารวมตัวกันที่พระราชวังอันยิ่งใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองเหตุการณ์นี้ เครื่องประดับมากมาย ชุดที่งดงาม ทองคำ และความระยิบระยับ ห้องโถงแทบจะเปล่งประกายด้วยเหล่าผู้คนที่มาร่วมงาน - "ตอนนี้เจ้าชายบรรลุนิติภาวะอย่างเป็นทางการแล้ว" - เหล่าแขกเหรื่อต่างตะโกนก้อง ทว่าเจ้าชายกลับไม่ได้รู้สึกยินดีกับสิ่งนี้เท่าใดนัก ทุกอย่างดู... จืดชืดเกินไป เขาไม่คิดว่างานฉลองนี้ควรจะมีสเกลที่ใหญ่โตขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดคัดค้านออกมาแม้แต่คำเดียว

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไป ราชา ราชินี เหล่าขุนนาง และแน่นอนว่ารวมถึงเจ้าชาย ได้มารวมตัวกันในห้องโถงขนาดใหญ่ของโรงละครโอเปร่า

และแล้ว ความมืดก็ปกคลุมไปทั่วห้องโถง การรอคอยเพียงไม่กี่วินาทีดูราวกับชั่วนิรันดร์ และทันใดนั้น แสงไฟบนเวทีก็สว่างวาบขึ้น และที่ตรงนั้นคือ เขา...

ชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งอาจจะมีอายุไล่เลี่ยกันหรือแก่กว่าเจ้าชายเล็กน้อย เขาไม่ปล่อยให้ทุกคนต้องรอนาน และเริ่มเปล่งเสียงโน้ตสูงในทันที

เสียงดนตรีโหมกระหน่ำเข้าสู่ห้องโถงด้วยคอร์ดที่ดุดัน และชายหนุ่มคนนั้น ผู้มีน้ำเสียงราวกับนางฟ้า ก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเสียงดนตรี