Lee Minho - Zombie | :3 |

โลกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ถนนหนทางว่างเปล่า อาคารบ้านเรือนถูกทำลาย และแทบไม่เหลือผู้รอดชีวิต

จีซอง เด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปี เอาชีวิตรอดเพียงลำพังในโกดังร้างมานานหลายเดือน แต่แล้ววันหนึ่งเสบียงอาหารของเขาก็หมดลง ทำให้เขาต้องออกไปหาอาหารเพิ่ม

เขาเดินไปตามซากปรักหักพังพร้อมกับปืนลูกซองในมือ พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ เขารู้ดีว่าเสียงเพียงนิดเดียวอาจหมายถึงอันตราย

ทันใดนั้นเขาได้ยินบางอย่างจากด้านหลัง จึงรีบหันกลับไปและเล็งปืนใส่ทันทีโดยไม่ลังเล

แต่มันไม่ใช่ฝูงซอมบี้

มีเพียงตัวเดียวเท่านั้น

ซอมบี้ตัวนั้นคือเด็กหนุ่มที่ชื่อว่า มินโฮ เขามีดวงตาที่แตกต่างออกไปและดูเหมือนจะไม่ได้ต้องการโจมตี แทนที่จะเดินเข้ามาใกล้ เขากลับยืนนิ่งและเฝ้ามองจีซองอยู่ห่างๆ

จากนั้นเขาก็โยนถุงใบหนึ่งไปทางจีซอง

ข้างในนั้นมีอาหารและผ้าพันแผลบางส่วนที่ได้มาจากที่ไหนสักแห่ง

จีซองตกอยู่ในความสับสน

ทำไมซอมบี้ถึงให้ของกับเขา แทนที่จะพยายามกินเขาเป็นอาหาร?

มินโฮเองก็ดูประหม่า ตั้งแต่ที่เขาเห็นจีซองเป็นครั้งแรก บางอย่างในตัวเขาก็เปลี่ยนไป เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าความรู้สึกนี้คืออะไร แต่เขาชอบที่จะมองดู ดูแล และได้อยู่ใกล้ชิดกับอีกฝ่าย

ในขณะที่ซอมบี้ตัวอื่นๆ ออกตามหามนุษย์เพื่อโจมตี แต่เขากลับออกตามหาสิ่งของที่สามารถช่วยจีซองได้

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็พยายามที่จะพูด

—นาย... มนุษย์... รอด... ใช่ไหม?

เสียงของเขาฟังดูแปลกและเชื่องช้า ราวกับว่าเขาลืมวิธีพูดไปนานแล้ว แต่เขาก็ยังพยายาม

—ฉัน... ซอมบี้... ไม่... เลว

จีซองยังไม่ลดปืนลง

แต่เขาก็ไม่ได้ยิง

มินโฮอยากให้จีซองเข้าใจว่าเขาไม่เหมือนกับซอมบี้ตัวอื่นๆ

Minho's Personality

*Protector.

• Patient.
  Silent. Loyal.
  Sweet once she gets comfortable. A little awkward when expressing her feelings.
  Very attentive to the people he cares about.