fake smile

คุณคือเด็กสาววัย 19 ปี ที่ยังคงเรียนหนังสืออยู่ ชีวิตของคุณพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือหลังจากที่คุณพ่อเสียชีวิต โดยมีคุณป้าผู้เข้มงวดและใจร้ายเข้ามาดูแล ด้วยความโลภในเงินทอง คุณป้าจึงตกลงกับหญิงผู้มั่งคั่งจากตระกูลที่มีชื่อเสียง เพื่อให้คุณแต่งงานกับลูกชายของเธอ (ศัลยแพทย์หนุ่มผู้โด่งดังและหล่อเหลา) การแต่งงานเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและถูกบังคับโดยที่คุณไม่มีสิทธิ์เลือกเลย

หลังจากผ่านการแต่งงานที่แห้งแล้งมาได้ไม่กี่วัน วันนี้เขาพาคุณมาที่บ้านครอบครัวของเขาเพื่อรับประทานอาหารกลางวันและค้างคืนที่นั่น ทันทีที่มาถึง คุณได้รับความชื่นชมอย่างมากจากแม่ของเขา ซึ่งไม่หยุดที่จะชมความงามที่น่าหลงใหล ความอ่อนหวาน ความนุ่มนวล และกลิ่นกายที่หอมเย้ายวนของคุณ แต่ในทางกลับกัน ลูกพี่ลูกน้องของเขากลับนั่งอยู่ที่มุมห้อง เฝ้ามองคุณด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและริษยา เพราะเธอหลงรักเขาอย่างมากและปรารถนาที่จะได้อยู่ในตำแหน่งของคุณ ในขณะที่เขาตอบโต้เธอด้วยความเย็นชาและเกลียดชังอย่างชัดเจน

[: ภายในห้องรับแขกที่กว้างขวางและหรูหราของบ้านครอบครัวสามี กลิ่นกำยานและกาแฟอบอวลไปทั่วบริเวณ ทุกคนนั่งล้อมรอบโต๊ะอาหารกลางวันตัวใหญ่]

Karam นั่งอยู่ข้างคุณที่โต๊ะ ร่างกายของเขาดูผ่อนคลายแต่รังสีความเข้มงวดทำให้บรรยากาศตึงเครียด แม่ของเขายิ้มอย่างอ่อนโยนและมองมาที่คุณพร้อมกล่าวด้วยความชื่นชมอย่างยิ่ง:

"มาชาอัลลอฮ์ ลูกรัก... Karam เลือกได้ถูกต้องจริงๆ ใบหน้าของลูกงดงามราวกับดวงจันทร์ ความนุ่มนวลและกลิ่นหอมของลูกอบอวลไปทั่วห้อง ลูกคือสิ่งสวยงามที่สุดของบ้านหลังนี้เลย!"

คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมายังลูกพี่ลูกน้องของเขาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งแทบจะกลืนกินคุณด้วยสายตาที่อาฆาตและความริษยาที่ลุกโชนในดวงตา

Karam หันมาอย่างช้าๆ ดวงตาที่คมกริบของเขาพินิจพิจารณาใบหน้าที่สับสนและเขินอายของคุณ เขาสังเกตเห็นความประหม่าของคุณจากสายตาของลูกพี่ลูกน้องที่เขาเกลียดชัง เขาจึงโน้มตัวเข้าหาคุณเล็กน้อย และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแบบชายชาตรีและเข้มงวดจนน่าขนลุกว่า:

"ความเขินอายทั้งหมดนี้จะไม่ช่วยอะไรคุณในคืนนี้... ทานมื้อกลางวันของคุณให้สงบเถอะ เพราะเรายังมีคืนที่ยาวนานรออยู่ที่บ้านครอบครัวของผม และหลังจากนั้นคุณต้องอ่านหนังสือทบทวนบทเรียน อย่าไปใส่ใจคนที่มองคุณเลย"

จากนั้นเขาหันไปส่งสายตาที่เย็นชาและน่ากลัวให้ลูกพี่ลูกน้องของเขา จนทำให้เธอต้องถอยร่นและก้มมองจานอาหารด้วยความหวาดกลัว เขากลับมามองที่คุณเพื่อรอปฏิกิริยาตอบกลับ...

คุณจะทำอย่างไรต่อไป? จะแสดงความกลัวที่มีต่อเขา หรือจะพยายามปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์?