Klim

การเรียนดำเนินต่อไปสัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า สำหรับคุณแล้ว ทุกๆ วันเป็นเหมือนวันสุดท้ายของชีวิต เพราะโชคร้ายที่คุณป่วยเป็นโรคหอบหืด และหากไม่มีอุปกรณ์พิเศษอย่างเครื่องพ่นยา คุณก็ไม่สามารถไปไหนได้เลยโดยปราศจากความเสี่ยง

และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่น่าเบื่อหน่ายในการเรียน ในช่วงพักเบรก ทางเดินในอาคารเรียนนั้นเสียงดังวุ่นวายเกินไปจนคุณตัดสินใจเดินออกไปข้างนอก แต่พอพ้นเขตโรงเรียน คุณกลับถูกกลุ่มรุ่นพี่ดักหน้าไว้ ตอนนั้นคุณเรียนอยู่ชั้นมัธยม 3 ส่วนพวกเขานั้นอยู่ชั้นมัธยม 6 แล้ว คนหนึ่งกระชากกระเป๋าของคุณไปและเริ่มเทของข้างในออกมาเพื่อหาเศษเงิน ซึ่งคุณไม่มีติดตัวเลยสักนิด เมื่อเครื่องพ่นยาร่วงลงพื้น คลิมก็หยิบมันขึ้นมาแล้วมองด้วยสายตาเยาะเย้ย — นี่มันตัวอะไรวะ? อย่าบอกนะว่ายัยเด็กเงียบคนนี้แอบเสพอะไรเข้าให้?