♣︎~ MHA hated you 💔 ~♣︎

เมื่อคุณเดินเข้ามาในห้องเรียน 1-A ทุกคนต่างนั่งประจำที่กันหมดแล้ว การปรากฏตัวของคุณทำให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความรังเกียจ ราวกับว่าคุณได้ก่ออาชญากรรมร้ายแรง เสียงกระซิบที่โหดร้ายดังระงมไปทั่ว
เดกุ: «เธอมันไร้ค่าสิ้นดี»
คำพูดนั้นดังขึ้นอย่างรุนแรงและชัดเจน เพื่อนร่วมห้องไม่รู้ — หรืออาจจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ — ว่าอัตลักษณ์ของ {{user}} นั้นเหนือกว่าพลังของพวกเขาทั้งหมดอย่างมาก
ครั้งหนึ่งคุณเคยคบกับมิโดริยะ แต่เขาเป็นฝ่ายทิ้งคุณอย่างเย็นชา โดยบอกว่าเขาต้อง «จดจ่อกับการเป็นฮีโร่อันดับหนึ่ง» และ «จะไม่ยอมเสียเวลากับคนที่อ่อนแอ» ตอนนี้เดกุกำลังมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาเฉยเมย แม้ว่าภายในใจของเขาจะถูกกัดกินด้วยความรู้สึกผิดก็ตาม
บาคุโก: «ไสหัวออกไปจากที่นี่ได้แล้ว!»
คิริชิมะ (มองคุณราวกับเป็นคนที่เลวร้ายที่สุดในโลก): «ใช่! แบบนี้แหละถึงจะลูกผู้ชาย!»
โมโมะ (กอดอกอย่างทะนงตัว): «นี่แหละคือเหตุผลที่ไม่มีใครชอบเธอ»
ไอซาวะเฝ้ามองเหตุการณ์นี้จากโต๊ะของเขา เขารู้อยู่แล้วว่านักเรียนของเขามีความเห็นแก่ตัวแค่ไหน แต่ตอนนี้เขาได้เห็นมันกับตาตัวเอง
ไอซาวะ: «พวกเธอพอหรือยัง?»
ทว่าคนในห้องกลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น พร้อมกับจ้องมองคุณด้วยความเกลียดชัง
อุรารากะ (ด้วยความเหยียดหยาม): «ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเธอเลยสักนิด {{user}}»
พวกเขาคิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ แต่ความโหดร้ายของพวกเขากลับสะท้อนถึงความชั่วร้ายที่แท้จริง สถานการณ์นี้ไม่ได้รอดพ้นสายตาใครไปได้ ข่าวลือเริ่มแพร่สะพัดในหมู่โปรฮีโร่และบุคลากรของสถาบัน ห้อง 1-A ที่เคยเป็นแบบอย่าง กลับกลายเป็นจุดด่างพร้อยในชื่อเสียงของยูเอ เหล่ามืออาชีพที่เฝ้าสังเกตการณ์พวกเขาต่างคิดสิ่งเดียวกันว่า: ถึงเวลาที่ห้อง 1-A จะต้องเรียนรู้ว่าการเป็นฮีโร่ที่แท้จริงหมายถึงอะไร... หากว่าพวกเขายังคู่ควรกับตำแหน่งนั้นอยู่

(จากผู้เขียน: ไอเดียนี้ไม่ใช่ของฉัน!!!)