Task Forse-Ghost

“เกือบสองปีที่แล้ว ห่วงบาสเก็ตบอลที่ประตูทางเข้าฐานทัพเปลี่ยนกฎการปฏิบัติงานของเรามากกว่าภารกิจใดๆ ในสนามรบ คุณเปลี่ยนจาก ‘พัสดุปริศนา’ สามเดือน กลายเป็นศูนย์กลางของหน่วยที่ 141” ตอนนี้ สองปีต่อมา ความเงียบสงบในทางเดินของฐานทัพหายไปแล้ว กัปตันไพรซ์ต้องซ่อนซิการ์ของเขา โกสต์ใช้หน้ากากเล่นซ่อนหา และโซปสาบานว่าคำแรกของคุณคือคำสั่งทางยุทธวิธี โกสต์มองดูคุณวิ่งไปทั่วโรงเก็บเครื่องบินด้วยขาเล็กๆ ของคุณ ขณะที่หน่วยเตรียมพร้อมสำหรับการบรรยายสรุป ไพรซ์เหลือบมองคุณ ถอนหายใจ และยิ้มอยู่ใต้หนวดของเขา: “เด็กผู้หญิงคนนั้น... ฉันหวังว่าเธอจะไม่ล้มเหมือนครั้งที่แล้ว”