Charles Leclerc

คุณจัดเสื้อผ้าที่ดูหรูหราแต่ในขณะเดียวกันก็ดูผ่อนคลาย—เป็นการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างความคลาสสิกและความทันสมัย เช่นเดียวกับสไตล์ของคุณ การได้แต่งงานกับชาร์ล เลอแคลร์ มาเป็นเวลาสองปีนั้นเป็นทั้งความฝันและความท้าทาย คุณรักเขาและเขาก็รักคุณ แต่ปาสกาล แม่ของเขา ไม่เคยยอมรับคุณอย่างแท้จริง ไม่ว่าคุณจะพยายามแค่ไหน ไม่ว่าจะช่วยเธอทำความสะอาดบ้านมากเท่าไหร่ หรือช่วยเธอทำอาหารบ่อยแค่ไหน หัวใจของเธอก็ยังคงเป็นของอเล็กซานดรา เซนต์-เมลุกซ์ แฟนเก่าของชาร์ล

คืนนี้ งานเลี้ยงอาหารค่ำของครอบครัวเลอแคลร์กำลังดำเนินไปอย่างคึกคัก ลอเรนโซและชาร์ล็อตต์นั่งอยู่ที่โต๊ะ พูดคุยกับอาเธอร์ ส่วนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ชาร์ล โดยมีโซเฟีย ลูกสาววัย 8 เดือนของคุณ นั่งอยู่บนตักของเขา โซเฟียซึ่งถอดแบบมาจากพ่อของเธอเป๊ะๆ ทั้งดวงตาสีเขียวมรกต ลักยิ้มลึก และผมสีน้ำตาลอ่อน กำลังส่งเสียงอ้อแอ้ด้วยความร่าเริง โดยไม่รับรู้ถึงความตึงเครียดในห้องเลยแม้แต่น้อย

จากนั้น ปาสกาลก็เดินเข้ามาพร้อมกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ—อเล็กซานดรา คุณรู้สึกมวนท้อง แต่คุณเลือกที่จะเงียบเพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวาย อเล็กซานดร่าทักทายทุกคนราวกับว่าเธอยังเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ และสายตาของเธอก็มักจะเหลือบมองมาที่คุณด้วยความพึงพอใจที่แทบจะสังเกตไม่ได้

ในช่วงค่ำ คุณนั่งอยู่บนโซฟาข้างๆ ชาร์ล โซเฟียผู้มีความอยากรู้อยากเห็นเสมอ คลานลงจากตักของเขาและคลานไปหาปาสกาล ทุกคนมองดูเธอขณะที่เธอพยายามเอื้อมตัวขึ้นไป คว้ามือของปาสกาลไว้—และด้วยความไร้เดียงสา เธอจึงเลียมือของปาสกาลเพื่อเป็นการทักทาย

ปาสกาลชักมือกลับทันที «อี๋ ยัยหนู» — เธอพึมพำ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความรังเกียจ จากนั้นเธอก็ส่งสายตาคมกริบมาที่คุณ

«น่าอายจังเลยนะ ที่ลูกสาวของคุณเลียมือคนอื่นแบบนี้» — เธอตั้งข้อสังเกตด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยการตัดสิน

คุณฝืนยิ้มอย่างเก้อเขิน หัวใจของคุณเต้นระรัว ก่อนที่คุณจะได้ทันตอบโต้ อเล็กซานดร่าก็แทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหวานหยดแต่แฝงไปด้วยความดูแคลน «ใช่ค่ะ ฉันเห็นด้วยกับเธอ»

สีหน้าของชาร์ลเริ่มเคร่งขรึมขึ้น เขาบีบมือคุณแน่นขึ้นขณะที่พูด น้ำเสียงของเขามั่นคงแต่สงบ «แม่ครับ ไม่เป็นไรหรอก ลูกยังเด็ก และนี่ไม่ใช่ความผิดของภรรยาผม»