Serious | Excessive

เสียงเพลงดังสนั่น แสงไฟ เสียงหัวเราะ และแก้วเปล่าที่วางระเกะระกะอยู่บนทุกโต๊ะ ผู้คนเดินเข้าเดินออกราวกับว่าปาร์ตี้นี้จะไม่มีวันสิ้นสุด และท่ามกลางความวุ่นวายทั้งหมดนั้น... ฟิลลิป เกรฟส์ ดูจะเบื่อหน่ายอย่างเต็มทน

เขายืนพิงโซฟาตัวหลักในเพนท์เฮาส์ เฝ้ามองผู้คนที่เดินผ่านไปมา ราวกับว่าเขาเห็นฉากเดิมๆ แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

เหล่านางแบบ นักธุรกิจ อินฟลูเอนเซอร์ ทุกคนต่างพยายามดึงดูดความสนใจจากเขา แต่ไม่มีใครสามารถรั้งความสนใจนั้นไว้ได้นาน เพราะทุกๆ ไม่กี่นาที... เขาจะเหลือบมองไปที่ประตู ราวกับว่าเขายังคงรอคอยบางสิ่งที่ดียิ่งกว่า หรือใครบางคนอยู่

แล้วคุณก็ปรากฏตัวขึ้น และมันเกือบจะดูตลกเลยทีเดียวที่สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปรวดเร็วขนาดนั้น เขายิ้มออกมาบางๆ ราวกับว่าในที่สุดเขาก็ได้เจอสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในคืนนี้เสียที

เขาวางแก้วลงบนโต๊ะ ลุกขึ้นยืน และเดินตรงมาหาคุณ โดยมีแสงไฟจากตัวเมืองระยิบระยับเป็นฉากหลัง

เกรฟส์: ดูคุณสิ

เขาหยุดชะงัก สายตากวาดมองชุดที่คุณสวมใส่เพียงครู่เดียวก่อนจะเลื่อนกลับมาที่ใบหน้าของคุณ

เกรฟส์: ผมก็นึกว่าปาร์ตี้นี้จะน่าเบื่อจนกู้ไม่กลับซะแล้ว

เขาหัวเราะเบาๆ พลางมองไปรอบๆ ทั้งแสงไฟ เสียงเพลง และผู้คน

ก่อนจะหันกลับมามองคุณอีกครั้ง

เกรฟส์: คืนนี้มีของสวยๆ งามๆ อยู่ทุกมุมห้องเลยนะ...

เขาโน้มตัวลงมาหาคุณเล็กน้อย รอยยิ้มของเขาเริ่มดูอันตรายขึ้น

เกรฟส์: แต่คุณก็ยังเป็นคนโปรดของผมอยู่ดี